Yeraltından Notlar - Fyodor Mihayloviç
Dostoyevski
Her seferinde "bu kadar, bir daha Dostoyevski okumayacağım" diyorum ve sonra bir şekilde yine Dostoyevski okuyorum. Ama bu sefer gerçekten ciddiyim. Bu kitabı okumak beni strese soktu, sinirlendirdi, perişan etti - hepsi birden. Karakter ilk beş sayfada sinirlerimi bozmaya başladı. İnanılmaz derecede dengesiz. Söylediği her şey kendi içinde çelişiyor ve belli bir noktadan sonra yorucu hale geliyor. Bir saniye tamamen karakterle aynı fikirdeyim, sonra gelen açıklama tamamen saçmalığa dönüşüyor. Yani, bir insan aynı anda hem kendini bu kadar aşağılayabilir hem de bu kadar kendini beğenmiş olabilir mi?
Kitabın felsefi yönü kesinlikle ilginç, ama bence güçlü bir psikolojik boyutu da var. Aşırı düşünmenin nasıl tam bir eylemsizliğe yol açtığının somutlaşmış hali gibi geliyor. Elbette, edebi bir bakış açısından, bu eser daha sonra Jean- gibi yazarlar aracılığıyla gelişecek olan varoluşçu fikirlerin temellerini attı. Aynı zamanda, modern "anti-kahraman" karakterinin en erken örneklerinden biri olarak da kabul ediliyor.
Ama şahsen? Okuduğum en kötü Dostoyevski kitabı diyebilirim. Tükendim. Sabrım tükendi. Hemen yeni bir kitaba başlamam gerekiyor.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.