Okuduğum konusu ve tarzı farklı romanlara bir yenisi daha eklendi: #k:430058.
Bu romanda anlatılanlar ne anne ne baba ne de kardeşlerin ağzından anlatılıyor. Her şey evin çevresindeki taşların gözünden anlatılıyor, evet oldukça farklı bir tarz. Bu tarz, romana masalsı ve şiirsel bir hava katarken doğa ile insan arasındaki görünmez ilişkiyi de gözler önüne seriyor.
Taşlar, aile bireylerinin acılarına, öfkelerine, sevgilerine ve sessizliklerine tanıklık eden suskun anlatıcılara dönüşüyor.
Kitapta ailenin üçüncü çocuğunun engelli doğması romantize edilmeden ele alınıyor. Ardından aileye katılan yeni bir kardeş… Ve çatlaklardan sızan sevginin, bir aileyi yeniden birbirine bağlaması…
Yazar, kardeşlerin farklı duygularını cesurca gösteriyor: bir yanda koşulsuz sevgi ve koruma isteği, diğer yanda kıskançlık, öfke ve yabancılaşma.
Ağabeyin duygularının anlatıldığı birinci bölüm favori kısmım oldu. Engelli bir kardeş bu kadar sevilebilir, bu kadar güzel bakılabilirdi ancak. Kız kardeşe de önce bileniyor gibi oluyorsunuz ama bölüm sonunda ona da hak vermemek işten bile değil.
Romandakl fazla diyalog yok, olaylar verilip daha çok duygular açısından ilerleniyor diyebiliriz. Bu da yer yer tıkanmalara ve bende sıkılmaya yol açtı. Ama iniş çıkışlarla konu beni kendine çoktan bağlamıştı.
Kardeşlerin birbiriyle olan ilişkilerini okumak hoşuma gitti. Tavsiye edebileceğim bir eser oldu.
·
372 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.