Bugünn Solo Türkü izliyordum. Tabi arkada Vatan şarkıları gümbür gümbür. Gökyüzünde Ay yıldızlı F-16 lar falan. Sahilde Açık, kapalı, kadın, erkek, çocuk her çeşitten insan var. Birileri Bozkurt yapıyor, birileri alkışlıyor, birileri pilota el felan sallıyor. O sırada da füzeler peş peşe kalkış yapıyor tabi ki. Bir tanesi çok yakınımdan geçti. Zihnime Kabil şehri düştü. Ölen çocuklar düştü. Kulaklarım dayanamadı o sese. Ardından füzeler gökyüzünde bir kaç patlamalı matlamalı şovlar yaptı. Düşündüm şu ateşin biri şuan içimize düşse kaç kişi ölür. Aklıma bu sefer Kabildeki ölmüş insanlar düştü. Tabi ki bu füzeler uzaklaştıkça kuştan farkı olmuyor. Düşündüm Evinin penceresinden kuşları seyrederken dünden kalmış helvayla çayını yudumlayan Meryem…. İçime taş oturdu. Herkes gururla bakarken benim yüreğim Afganistandaydı, Kabildeydi, Herattaydı, Afgan kadınlarında, çocuklarında….Benim aklım bu füzenin yıkacağı insanlıktı, umutlardı…
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.