#Kjerstiskomsvold #çocuk
Duygusal derinliği çok fazla olan bir anlatı. Anneliğe dair gerçeği yansıtan, sadece pohpohlanmış, her şeye sevimlilik payesi biçmeyip tamamen günün ve anneliğin akışında yer yer karamsar, üzgün, çıkmazda hissettirirken yer yer annelik ve eş olmanın altında ezilmişliği çok güzel işlemiş. Kendi ifadesiyle “ hiçbir şeye, sözcüklere bile güvenilemeyen bu evrenden nefret etmeye başlamıştım.”
“ Ilk kez anne olan herkes doğanın insafına kalır.” evet yaşayan bilir ki o süslü cümleler, sevimli hareketler, sosyal medyada gösterilen şaşalı hayatlar gerçekte birer safsata ya da bazılarımız için bir yere kadar. Skomvold, gerçekleri bu kitapta gözler önüne sermiş. Hele günümüz dünyasında pek çoğumuz gerçekleri göz önüne sermekten bu kadar çekiniyorken acıyı, umutsuzluğu, tükenmişliği ve yalnızlığı arzulamalamayı çok güzel ve şeffaf bir şekilde anlatmış. Takdire şayan.
Kitaptan bir alıntıyla son vermek istiyorum: “Sevgili tanrım, diye dua ettim, sevincimi yitirmeme izin verme.”
#kitapözeti #kitapalıntıları #kitap
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.