Boudon-Millot,klasik kronolojik bir tarih anlatısının ötesinde,Marcus Aurelius’un hayatındaki en büyük paradoksu çözmeye çalışıyor: Aslında inzivaya,okumaya ve felsefeye meyilli,kendi halinde bir entelektüel; nasıl oldu da dönemin en büyük küresel gücünün zirvesine çıktı ve ömrünün neredeyse tamamını cephelerde geçirdi?Kitap,Marcus’un henüz çocukken İmparator Hadrianus’un dikkatini çekmesiyle başlayan süreci harika özetliyor.Henüz hazır değilken tahta hazırlanışı,felsefeye (özellikle Stoacılığa) olan erken tutkusu ve ardından 161 yılında tahta geçmesiyle başlayan çetin sınavlar dengeli bir şekilde işlenmiş.Eser,Marcus Aurelius döneminin hiç de "huzurlu bir altın çağ" olmadığını net biçimde gösteriyor.İmparatorluk; bir yandan Parth istilaları ve Cermen kabilelerinin (Marcomanni savaşları) saldırılarıyla, diğer yandan imparatorluğu kırıp geçiren yıkıcı Antoninus Vebası ve Hıristiyanlığın yükselişi gibi iç krizlerle boğuşmaktadır. Kitap, bu kaosun tam ortasında Marcus’un o ünlü eseri Kendime Düşünceler’i (Ta eis heauton) Tuna boylarında, çadırında hangi ruh haliyle yazdığını anlamamızı sağlıyor.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.