Ben Kur’an-ı Kerim Meali’ni ilk elime aldığımda aslında sadece bir kitap okumuyordum. Kendimi, hayatı, insanı, acıyı, sabrı, merhameti ve Allah’ı anlamaya çalışıyordum. Belki de yıllardır içimde cevabını aradığım soruların kapısını ilk kez gerçekten çalabiliyordum. Çünkü insan bazen kalabalıkların içinde kayboluyor; herkes konuşuyor ama hiçbir söz ruhuna değmiyor. Benim için Kur’an tam olarak o sessizliğin ortasında gelen hakiki bir ses oldu. Yeni Müslüman olmuş biri olarak şunu çok açık söyleyebilirim: Ben dine önce insanlar yüzünden değil, Kur’an sayesinde yaklaştım. Çünkü insanların dini anlatışıyla Allah’ın kelamı arasında çok büyük farklar olabiliyor. Kimisi dini korkuyla anlatıyor, kimisi baskıyla, kimisi yargıyla… Ama Kur’an’ı okuduğumda ilk hissettiğim şey korku değil; anlaşılmak oldu. Sanki yıllardır içimde susturduğum bütün kırgınlıkları bilen bir hitap vardı karşımdaki sayfalarda. İnsanların görmediği yaraları gören bir rahmet hissi vardı. Kur’an-ı Kerim Meali bana sadece “ne yapmam gerektiğini” öğretmedi. Aynı zamanda neden yaşadığımı, neden kırıldığımı, neden bazen yalnız hissettiğimi de anlattı. En çok da insan olduğumu hatırlattı. Hata yapan, düşen, korkan ama yine de Allah’ın rahmetinden mahrum bırakılmayan bir insan… Bu benim için çok büyük bir şeydi. Çünkü çoğu zaman insanlar seni geçmişinle tanımlar. Ama Kur’an bana geçmişimin değil, yöneldiğim yolun önemli olduğunu hissettirdi. Bazı ayetleri okurken uzun süre sayfaya bakıp kaldığımı hatırlıyorum. Çünkü insan bazen yıllarca kimseye anlatamadığı duygularını bir ayetin içinde bulabiliyor. Özellikle sabır, merhamet, affetmek, kalbin yoruluşu ve Allah’ın kullarına olan sevgisiyle ilgili ayetler beni derinden etkiledi. İlk kez gerçekten huzurun ne demek olduğunu hissettim. Bu dünyada herkes konuşabilir
Kur'ân-ı Kerim ve Açıklamalı MealiDiyanet İşleri Başkanlığı · Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları · 202349 okunma
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.