6/10
·158 syf.··
2026 8. kitabı
·
5 günde okudu
·
Okunma: 17 Şubat 2026 23:00
Kitabım bitti. Az sayfaydı ama zorladı. Dikkat gerektiren bir eser. Beden ve kafa olarak yorgunken ben odaklanamadim. Monolog şeklinde ilerliyor.Ana kahramanın adı verilmiyor. Ama Pekin'de matematik okumuş bir Uygur. Ardından Ürümçi'ye çalışmak için gidiyor. Çalıştığı yerde dışlanıyor. Bunu hemen fark ediyor. Sahip olduğu tek şey çalıştığı yerdeki masasındaki çekmecesi. Masa 11 yıl önce ayrılan kişiye ait denerek yerleşmesi istenmiyor.Kalacak yer de verilmiyor. Maaşından çeşitli sebeplerle kesintiler yapılıyor. Adım adım ötekilestiriliyor. Baş kahramanın sayılarla özel bir ilişkisi var. Sayılarla hayat arasında çok farklı bağlantılar kuruyor (saçma diyeceğimiz türden). Kendini bu sayılarla bir de arka sokaklardaki bir kapı numarasını "sisli" bir havada arıyor. Bu arayış kötü bir rüyadaymis gibi anlatılıyor. İçinde bulunduğu ortamda bu adresle ilgili insanlara soru soramiyor.Sorsa bile ya tersleniyor ya da yanitlamadan insanlar kaçıyor. Sis çok yoğun bir şekilde anlatılmış.Öyle ki okurken daralmanıza,"e hadi ne olacaksa olsun" demenize sebep oluyor. Sonra bir bakmışsınız bu sisli havada bir koku, bir ses, bir suret bir anda geçmişten bir anıyı gencin aklına getiriyor. Bu da insana bir iç burkulması, bir duygusallık yaşatıyor. Aslında her detayın kitapta bir açıklaması var. Kitabın sonunda bunu anlıyorsunuz ama bitene kadar da...siz bitiyorsunuz Kitapta bir de insanların tahammülsüzlüğü,gaddarligi,şiddete meyilliğì, kendinden güçsüzü dışlaması "Bu, böyle oldu.Bana bunu yaptılar da böyle hissettim." demeden anlatılmış. Okurken boğdu; alışık olmadığım bir tarz olduğu için sanırım. Kitabı sevdim mi sevmedim mi ben bilemedim. Ama aşağıdaki alıntılar kitaptaki duygunun nokta atışı halı olduğu için en azından "bu alıntıları" kesin olarak sevdim diyebilirim " Bilmediğim bu şehirde kimseyi tanımıyordum. Bu nedenle birisiyle düşman olmam da dost olmam da mümkün değildi." "Bu şehrin sis içinde karanliklasmasi, bendeki aklı gücün bulaniklasmasi ve yeryüzündeki iktidarimin gölgelenmesi tamamen birbirine benziyordu." "İnsanın boşlukta değil, belki de zamanda sefil olacağını, bu sınırsız zamanın içinde kendine ait yeri olmadığından azap çekebileceğini düşündüm."
Arka SokakPerhat Tursun · Profil Kitap · 202468 okunma
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.