Kitap, bir adamın trafikte beklerken aniden kör olmasıyla başlıyor. Bu körlüğün bir salgın hastalık gibi herkese bulaşması; yasa, toplumsal kurallar, insan hakları ve özgürlük dediğimiz o medeni düzenin aslında ne kadar ince bir ipe bağlı olduğunu gözler önüne seriyor. Artık herkes "beyaz illet" denilen bu hastalığa yakalanmış durumda ve herkes sadece kendini kurtarmanın derdine düşüyor; adeta tam bir kıyamet sonrası senaryosu...
Yazar, bu kitapta hiçbir karakter ismi kullanmamış. Onları sadece "birinci kör", "doktor", "doktorun karısı" gibi sıfatlarla nitelendirerek anlatımı bitirmiş ki bu durum okura hem farklı bir bakış açısı sunuyor hem de odaklanmayı kolaylaştırıyor. Tür olarak distopik bir roman olan bu eser, beni fazlasıyla etkiledi. Öyle ki bir daha bu türde başka bir kitap okuyabilir miyim, gerçekten bilemiyorum.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.