Yazar:
José Saramago
Çevirmen:
İpek Gürsoy Manavbaşı
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
320
Basım Tarihi:
Temmuz 2024
İlk Yayın Tarihi:
1995
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınları
Orijinal Adı:
Ensaio Sobre a Cegueira
Orijinal Dil:
Portekizce
Orijinal Ülke:
Portekiz
ISBN:
9786254182228
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Körlük
123bin okunmaKırmızı Kedi Yayınları · Eylül 2022 · 336 s.
Körlük
5,7bin okunmaCan Yayınları · 2015 · 368 s.
Körlük
2.125 okunmaKırmızı Kedi Yayınları · Temmuz 2024 · 320 s.
Blindness
47 okunmaMariner Books · 4 Ekim 1999 · 326 s.
Korluq
192 okunmaQanun Nəşriyyatı · 3 Mayıs 2016 · 400 s.
Die Stadt der Blinden
8 okunmaBTB Verlag · 8 Eylül 2015 · 400 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bana kaderimin bir oyunu mu bu?
Yeşilçam'ın gözde temalarından biri hiç kuşku yok ki, hastalık ve kör olma halleridir. Kaderin tokatını yiyen o bahtsız adam/kadın ya "ince" bir hastalığa yakalanır ya da aniden gözlerine bir perde iner, " Nayır! Nolamaz! Açın ışıkları.Göremiyorum göremiyorum.."diyerek kafası ellerinin arasında oraya buraya çarpa çarpa körlüğünü ilan ederdi.
Bu taraftan bakarsanız eğer "Körlük" kitabını yazan acaba bir Türk mü? dememek elde değil.;) Eeee evet tamam tamam
"geyik yapmayı" bırakıp asıl konumuza hızla dönüyorum.;)
Çarpıcı, korkutucu, düşündürücü, hatta zaman zaman mide bulandırıcı, ürkütücü ve tiksindirici bir senaryo. Bilmediğimiz bir ülkede, bilmediğimiz insanların, ( ki yazarın sık sık bir dost gibi araya girerek vurguladığı gibi isimler bize lazım olanlar değil.)başına bir anda gelen o ilginç olayın, körlüğün yarattığı hikayenin akışına bırakıyoruz kendimizi.
Akışta karşımıza çıkan her eleştiri sisteme yapılmış. Bakıldığında çok sıradan olan her eylem, inanılmaz düşündürücü metaforlarla bize sunulmuş. İnsan oğlunun aslında kör olmadan da ne kadar "kör" olduğunu iliklerinize kadar hissettiriyor, her cümlesi ile insanlığın bu kadar muazzam bir yapıda ve donanımda olan göze sahip olduğu halde nasıl bu kadar kör olabildiğini yüzünüze yüzüne vuruyor Sevgili Saramago.
Körlük üzerinden devlet, siyaset, din ve ahlak kurallarının her birine muazzam bir üslupla değinmiş ve farkında olmadan gördüğümüz ya da farkında olup ama görmediğimiz görmezden geldiğimiz tüm kara gerçeklere ince dokunuşlar ile bezenmiş kitap. Aslında insanı insan yapan ahlaki değerler ne kadar kaygan bir zemin üstünde görelim istemiş, yazar.
Bir de (buraya bir parantez açmadan geçmek istemiyorum) Distopik bir dünyada kadına bakın neler olacak diye öyle bir anlatmış
Romanın Üslup Bakımından Değerlendirilmesi
1995 yılında yayımlanan Körlük, ilahi bir bakış açısıyla yazılan distopik bir romandır. Yazarın kendine özgü; ironik, eleştirel ve yoğun betimlemelerle örülü bir dili vardır. Dolayısıyla uzun cümleler içeren, noktalama işaretleri az olan, tıkalı bir diyalog sistemi dikkat çeker. Diyaloglar tırnak işareti olmadan, virgüller ve büyük harflerle birbirine eklenmiş şekilde ilerler. Bu yüzden “akıcılık yokmuş” hissi uyandırır ama aslında bu bilinçli bir tercihtir.
Çünkü yazar bu anlatı şekliyle biçim ile içeriği birbirine uyumlu hale getirmek istemiştir. Körlüğün yarattığı kaos, belirsizlik ve yönsüzlük, romanın anlatımında da hissedilir. Okur, tıpkı görme yetisini kaybeden karakterler gibi zaman zaman kimin konuştuğunu ayırt etmekte zorlanır. Böylece metin, okuyucuyu edilgen bir izleyici olmaktan çıkarır ve olayların içine çeker. Ayrıca karakterlerin isimle anılmayıp “doktor” ve “ilk kör” gibi sıfatlarla betimlenmesi, bireyselliğin yok oluşuna ve insanlığın geneline vurgu yapar.
Bu anlatı şekli, eseri diğer distopik romanlardan ayıran keskin bir çizgi olmuştur. Aynı zamanda okurları da ikiye ayırmıştır: Okur, hikayenin içine düşene kadar bu anlatı şeklinden rahatsızlık duyabilir. İlerleyen sayfalarda hikayenin akışı okuyucuyu içine çekmezse bu anlatı şekli de okuru yorabilir. Ama hikaye hazmedilmeye başlanırsa bu anlatı tarzı da okur ve kitap ile bütünleşir.
Yazarın bu tarzı başarılı olduğu kadar riskli bir tercihtir: Uzun, noktalamasız cümleler ve karmaşık diyalog tekniği okurun büyük kısmını zorlar. Bu yüzden kitap kolayca “satılabilir” olmaktan uzaklaşır. Ayrıca, yazar bu tarz ile alışılmış roman kurgusunun dışına çıkmıştır. Geleneksel anlatı kalıplarını bozduğu için eleştirmenlerden “okunmaz, anlaşılmaz” gibi tepkiler alma ihtimali vardır ve kısmen almıştır.
Sonuç
İnceleme değil tavsiye !!Duygu ve Düşünce
Kitap incelemesi yapacak kadar olmadım daha. Sayfada gördüğüm alıntılar üzerine elime aldığım, akabinde "nereye düştüm ben" dediğim kitap. Farkında olmadan içerisine çeken, başka şeylerle uğraşırken dahi aklımın bir kısmını kendisine hapseden kitap.
Dilin çok akıcı olduğu söyleyemem kendi nazarımda lakin içeriği sayesinde bunu tamamen absorbe etmiştir.
Her defasında şaşırtan, şaşırttıkça daha fazla içerisine çeken bir kitap.
Okurken bir taraftan sayfadaki incelemeleri göz gezdirip bir taraftan da kitaba dair videoları izlediğim yadsınamaz.
Kitaplığın altında günlerdir kalan market fişini, çamaşır makinesi üzerindeki deterjan taneciklerini görmeme vesile olmuştur.
Görmeme faydası olmuş mudur bilemem lakin bakış açımın değişmesinden etkili olmuştur.
Neşet Ertaş derki; "insan yediği lokmanın nimet olduğunu bilmezse haram olur." İşte görmek de bu nimetlerden !!
Körlük Hakkında1000Kitap
Nobel Ödüllü José Saramago'nun bu distopik hikayesi, körlüğün bulaşıcı hastalığa dönüştüğü bir dünyada geçmektedir.
Hikaye bize bambaşka bir anlatım tarzı sunuyor. Böyle diyorum çünkü hikayede virgül ve nokta dışında herhangi bir noktalama işareti kullanılmamış. Konusu gereği karakterlerin sıkça bir arada bulundukları durumlar var. Bazen karakterlerin seri konuşmaları sırasında hangi karakterin konuştuğuna dair bir kafa karışıklığı yaşayabiliyorsunuz. Cümle yapısı ve yazım kurallarına dikkat eden biriyseniz okurken zorluk yaşayabilirsiniz.
Hikayenin konusunu değerlendirecek olursak dönemi dolayısıyla sıradışı diyebilirim. Covid salgınını atlatmış insanlar olarak bu kitabı okurken artık hiç yadırgamayacağımız bir distopya da buluyoruz kendimizi. İnsanoğlunun çaresizliği ile karşılaşıyoruz. Burada derin bir empati yaşıyoruz çünkü hikaye kademe kademe bizi içine çekiyor.
İnsanoğlunun görme yetisinin ne kadar büyük bir mucize olduğunu bu kitabı okuyunca çok daha iyi anlıyoruz. Bizler bazen görüyorken bile körleşebiliyoruz. Bu hikaye bize eksikliklerimizi hatırlatıyor. Kitap bittiğinde bizi büyük bir hayat dersinden çıkmış gibi hissettiriyor.
Keyifli okumalar diliyorum.
Gören körler.1000Kitap
kitap gerçekten çok etkileyiciydi. Özellikle finaldeki ‘gören körler’ vurgusu çok yerinde işlenmişti. Aslında hepimiz görüyoruz ama bazen farkında olmadan kör gibi davranıyoruz. Kitap toplumsal farkındalığı çok sade ve net bir şekilde anlatmış. Okumanızı tavsiye ederim.
Körlük; Konusuyla okuyucuyu kendine çeken bir eser. Körlüğün insanlığı getirebileceği durumlar, insanlığımızdan , duygularımızdan neler götürebileceği olasılıklarını hissettiriyor. Zaman zaman bu kadarı da olur mu yu sorgulattırıyor. Okurken bazı kısımlarda midemin kalkması da cabası. Bizi körleştiren şeylerin olanı kabul edip bi çıkış yolu arayacak halimizin kalmamasını kabul etmek, olana razı olmak olduğu.Metafor üretmede münbit bir konu. Farklı bakış açılarını görebilmeye olanak sağlıyor. Okuyucuyu sarsan , sıkıntıları görünür kılan yönü var. Eleştirdiğim yönü de her ne kadar bilim kurgu olarak sınıflandırılsa da çok da bilime dayalı bir açıklaması olmaması. O kadar sıkıntı, dramadan sonra okuyucuyu mutlu etmek için sanırım, birden mutlu sonla bitmesi. Olanlardan sonra ne kadar mutlu olunabilirse… Bakarken görebilmek umuduyla …
Hakikatı görmeyen herkes kördür!1000Kitap
İnsanlar ardınsıra görme duygularını yitirmekte. Bu duygularını yitirmekle birlikte bir iç soykırımın yaşandığını söylemek yerinde olur diye düşünüyorum. Bilinmeyen bir nedenden dolayı görme duyunuzu bir anda kaybediyorsunuz. Aslında bununla birlikte bir çok şeyi kaybediyorsunuz. Hayatınızı, ailenizi, sevdiklerinizi... Hiç bilmediğiniz, tanımadığınız ve aynı yazgıyı paylaştığınız insanlarla karantinaya alınıyorsunuz. Orada olmadık iğrenç şeylere maruz kalıyorsunuz... Görme duyunuzla birlikte bir çöplüğe dönüşüyorsunuz... Zaman zaman kendinizden tiksiniyor, iğreniyorsunuz...
Doğrusu ben bu kitabın hangi amaçla yazıldığını, ne gibi bir mesaj vermek istediğini tam anlamıyla anlayabilmiş değilim. Çünkü aniden gelen körlüğün nedeni ortaya çıkmadı ve bu merak konusu oldu. Bir de kör olan insanlar bu körlükten ne gibi bir çıkarım yaptı, onu da anlamış değilim. Ben kendi adıma bir şeyler çıkarmış olabilirim ama kitaptaki karakterler ne gibi çıkarımlar yaptı onun mesajini alabilmiş değilim. Akıcı bir kitaptı ve ben hep bir şeyler bekledim, aradım. Ama kitap bana beklediğim doyumu vermedi.
Evet arkadaşlar, incelemeyi aşağıya bıraktım.Alıntı
Körlük – Karanlığın İçinde İnsan Kalabilmek Üzerine
Bu kitabı okumak benim için sıradan bir okuma deneyimi olmadı. Sayfaları çevirdikçe sadece bir hikâyeyi değil, insanlığın en karanlık, en çıplak hâlini gördüm.Saramago’nun Körlük romanı, bana insanın içindeki ışığı ve gölgenin birbirine ne kadar yakın olduğunu gösterdi.
Kitabın başında ansızın yayılan o beyaz körlük, bana ilk anda bir salgın gibi geldi,
ama okudukça anladım ki asıl salgın, insanların birbirine karşı körlüğüydü.
Her karakter, insanlığın bir yönünü taşıyordu.
Doktorun karısı, bana kalırsa romanın kalbiydi;
gören tek kişi olarak herkesin yükünü omuzlarında taşıdı. Bir kadının, bir insanın, bir vicdanın ne kadar güçlü olabileceğini gösterdi.
Onun sessizliği, çoğu zaman sözcüklerden daha yüksek sesle yankılandı içimde.
Bazen onunla birlikte korktum, bazen onunla birlikte utandım,ama en çok onunla birlikte insan olmanın ne kadar zor bir görev olduğunu hissettim.
Roman ilerledikçe, körlüğün sadece gözlerle ilgili olmadığını,kalplerin de körleştiğini gördüm.
İnsanlar ışığı kaybedince, vicdanlarını da kaybettiler. Kurallar çöktü, düzen dağıldı, ama asıl felaket gözlerin değil, ruhların kapanmasıydı. Körlük, bana insanın en derin korkusunu anlattı: görmediği zaman değil, görmek istemediği zaman ne kadar tehlikeli olabileceğini.
Bazı bölümlerde içim sıkıştı, bazı cümlelerde boğazım düğümlendi.
Saramago’nun anlatımı nefes aldırmıyor, çünkü gerçek hayatta da kimse nefes aldırmıyor.
İnsan, sınırlarının nereye kadar esneyebileceğini ancak karanlıkta anlıyor.
Ve kitap bana şunu düşündürdü:
Körlük geçici olabilir, ama görmemek bir seçimdir.
Bu cümle, kitabın ruhunu özetliyor aslında.
Hepimizin içinde bir ışık var, ama çoğumuz o ışığa sırtımızı dönmeyi seçiyoruz.Oysa görmek cesaret ister.
Görmek, başkalarının
“Körlük”. Bu kitap, Nobel ödüllü yazar Jose Saramago tarafından yazılmış. Hikaye, isimsiz bir şehirde aniden ortaya çıkan bir körlük salgınını anlatıyor. İnsanlar bir anda beyaz bir perdeyle kaplanmış gibi kör oluyorlar ve toplum hızla kaosa sürükleniyor.
Kitapta, görme yetisini kaybeden insanların hayatta kalma mücadelesi ve birbirlerine nasıl destek oldukları çok etkileyici bir şekilde işlenmiş. Saramago, insan doğasının en derin yönlerini ve medeniyetin ne kadar kırılgan olduğunu gözler önüne seriyor.
“Körlük”, sadece bir felaket hikayesi değil, aynı zamanda sevgi, umut ve dayanışma üzerine de düşündüren bir roman. Okurken, insan olmanın ne anlama geldiğini ve gerçekten ‘görmenin’ ne demek olduğunu sorguluyorsunuz.
Bu kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. Hem sürükleyici hem de düşündürücü bir eser.
Körlük, hayatımda okudum en güzel kitaplardan birisidir. Hepinize bu kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
Kitaptan bahsetmek gerekirse yoğun bir biçimde toplumsal, insan ilişkileri ve anlak açıdan birçok şey görmeniz mümkündür. Özellikle dünya düzeninin içerisinde yer alan insanların aniden çıkan körlük salgını yani kitaptakilerin tabiriyle beyaz illetin etkisiyle dünya düzeninin sarsılması, bir uygarlığın çöküsü, insanların kendi karınlarını doyurabilmek için verdikleri mücadele, insanlığın ahlaksallıktan ahlaksızlığa düşüşleri ve bazı insanların bu ahlaksızlıkla mücadeleleri, özellikle karantina zamanında karantinaya alınan insanların bir kapalı mekanda tutulup neredeyse 300 kişiyi tıkayarak onları karışmadan dünya içerisinde dört duvar arasına sıkıştırılmış bir dünya düzeni haline getirilmesi ve sonrasında ise erzak harici bir dış müdahale bulunmadan kedi kendileri arasında sosyal ve siyasi ilişkiler yürütülmesine izin verilmektedir ki bu da ilerde başka büyük sorunlara yol açacaktır. O sorunlar ise erzak ve ahlaksızlık sorunlarıdır. Ve o karantina binası ve içlerinde yaşayan ahlaksız kişilerin yanmasıyla cezalarını alırlar. Doktorun karısı ve kocası ile beraber toplam 7 kişi oradan kurtulurlar ve şehire doğru yol alırlar.
Tabii bir yerden sonra artık hastalık kontrol altına alınamıyor ve bilndiği kadarıyla tüm dünya kör oluyor. Tabii bir kişi hariç o da doktorun karısı. Doktorun karısı kitapta çok büyük bir yer edinmektedir. Kendi deyimimle kör bir toplumun gören bir güzüdür. Başka bir değişle bir rehberdir. Kendi bulunduğu 7 kişilik bir ekibe rehberlik etmektedir ve onlara yol göstermektedir. Fazla derinlere de inmak istemediğimden geri kalanı siz okurlara kitabı okumasını bırakıyorum.
Kitapta zaman çok belirgin değildir. Eseri okduğunuzda zamanın çok
Yazar Hakkında
José SaramagoYazar · 34 kitap
Lizbon kentinin kuzeyindeki küçük bir köy olan Azinhaga'da (Ribatejo) doğdu. Yoksul bir köylü ailenin oğlu olarak büyüdü. Ailesiyle birlikte taşındığı Lizbon'da öğrenim gördü. Öğrenimi sırasında kırsal kesimde çalıştı. Ekonomik sorunları nedeniyle okulu bıraktı. Makinistlik eğitimi aldı. Teknik ressamlıktan redaktörlüğe, editörlüğe ve çevirmenliğe kadar birçok işte çalıştı.
Bir yayınevinde, yayın hazırlığı ve üretim departmanında görev yaptı. Diario ve Lisboa gazetelerinde kültür editörü olarak çalıştı. Siyasi yorumlar yazdı. Portekiz Yazarlar Birliği'nin yönetim kurulunda görev üstlendi. 1976'dan sonra kendini tümüyle kitaplarına verdi.
1993'te Kanarya Adaları'nda Lanzarote'ye yerleşti. Pilar del Rio ile evlendi. İlk romanı Günah ülkesi (Terra do Pecado) 1947'de yayınlandı.
Yazarın romanları ve denemelerinin yanı sıra iki şiir kitabı ve oyun kitapları da vardır. Saramago, 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Yazarın biçemi gayet dikkate değerdir. Düz yazılarında, noktalama işareti olarak nokta ve virgülden başkasını kullanmaz. Anlatım dili de oldukça muzipçedir; bu da, okuyucuyu yazara bağlayan bir diğer etkendir. Ünlü yazar 87 yaşında hayatını kaybetmiştir.
