Kopyalanmış Adam
José SaramagoYazar:
José Saramago
Çevirmen:
Emrah İmre
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 44 dk.
Sayfa Sayısı:
308
Basım Tarihi:
Nisan 2014
İlk Yayın Tarihi:
2002
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
Orijinal Adı:
O Homem Duplicado
Orijinal Dil:
Portekizce
Orijinal Ülke:
Portekiz
ISBN:
9786054927203
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Efeniinmmm ben geldim ..Kopyam da gelmiş olabilir emin olamadım :)
"Kendimle tanıştım, hiç de tahmin ettiğim kadar hoş bir insan değilmişim." Tertuliano Máximo Afonso, böyle demiş olabilir içinden;)
Saramago’nun kalemi her zamanki gibi:
Noktalama işaretlerini fazla ciddiye almıyor (virgül onun en iyi arkadaşı...:) neyse şimdik şöyle...
Saramago yine yapmış yapacağını, bir tarih öğretmenini aldı, bir filmde kendisini gördürdü, sonra da okuru “hangisi hangisiydi, ben kimdim, sen kimsin?” diye düşündürerek zihinsel bir labirentin içine fırlattı.
Baş karakterimiz Tertuliano Máximo Afonso, hayata küsmüş bir tarih öğretmeni. Yani psikolojileri bozuk azcık depresyonda hepimiz gibi :) Günün birinde bir film izliyor ve filmde oynayan yan karakterin kendisine tıpatıp benzediğini fark ediyor.
Yani öyle benzemek değil; aynı doğum lekesi bile aynı yerde tarzı bir benzerlik.
O andan itibaren film değil, Tertuliano’nun aklı kopuyor.
Adam kopyasını bulmak için dedektif gibi iz sürüyor.
Buluyor da… Ama sonra işler “kim kimin hayatını yaşıyor” noktasına gelince, işler karışıyor.
Bir noktadan sonra öyle bir hale geliyor ki, okuyucu olarak siz bile emin olamıyorsunuz:
Ben mi Tertuliano’yum, yoksa o mu benim zihnimdeki :)
Diyaloglar konuşma gibi değil, felsefi tenis maçı gibi.
Mizahı da kuru değil, çöl kadar kuru, ama bir o kadar da leziz...
Romanın sonunda bir telefon çalıyor ve Saramago o telefonu okurun zihnine bırakıyor:
Belki o arayan senin “öteki benindir.”
Cevap verir misin, vermez misin… Orası sana kalmış.
Sonuç olarak:
Saramago aslında şunu söylüyor:
“Hepimiz bir yerlerde birine benziyoruz ama asıl tehlike, kendimize fazla benzememek.”
Kopyalanmış Adam bir bilim kurgu değil, bir kimlik krizi operası.
Okuması kolay değil ama bittiğinde aynaya biraz daha dikkatli
Yavaş yavaş sindire sindire ama ara vermeden·308 syf.·
8/10
2023 53. kitabı
Ahhhh
Tertuliano Máximo Afonso
Tertuliano Máximo Afonso
Tertuliano Máximo Afonso
resmen delirttin beni...
Sana da çok kalp canım kadın karakterim, sabır emsalim Maria da Paz" ım
"Tertuliano Maximo Afonso tek başınayken bile gülümsemeyi becerebilen olağanüstü insanlardan değildir, özünde melankoliye, içine kapalılığa, hayatın fani olduğunu fazlasıyla duyumsamaya, insan ilişkileri denen girit labirentleriyle karşı karşıya gelince amansız bir şaşkınlığa kapılmaya meyillidir."
Bir kocakafalıdır zat-ı şahaneleri.
Olay örgüsü, anlatımı, karakterleri dışında ilgimi asıl çekenin Hose Saramago nun okuyucuyla kedinin fareyle oynadığı gibi oynaması ve bundan hunharca zevk almasıdır. Sıradışı bir olayı öyle sakin, öyle ağırdan alarak anlatması, siz tırnaklarınızı yiyerek ne olduğunu, olacağını anlamaya çalışırken sizi gereksiz görünen binlerce ayrıntıya boğarak anlatıyı iyice yavaşlatması başka türlü nasıl açıklanabilir ki? Anlatıcının durmadan anlatısıyla ve genel olarak roman türüyle ilgili yorumlar yapmak için akışı bölmesi yaratılan gerilime tuz biber eker. Bir tuz biber de diyalogların düz yazı, sadece virgül ve nokta ile ayrılmasıdır zannımca.
Edebi olarak çok doyurucu, yorucu bir kitap
Kendinizi vererek okuyun olay örgüsünü dikkate almayın doyum almaya bakın...
Bir aforizmalar kitabıdır:)
2023 Tatil
Jose Saramago'nun 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandığı "Kopyalanmış Adam" adlı eseri, "Düşman" adıyla sinemaya da uyarlanmıştır.
Her şey, tarih öğretmeni Tertuliano Máximo Afonso ile başlıyor. Metropolde yaşayan Tertuliano Máximo Afonso, "Haklısınız, son zamanlarda biraz keyifsizim,' diyerek adamı onaylamıştı. 'Sağlıkla ilgili bir sorun mu var?' sorusuna ise, 'Sanmıyorum, bildiğim kadarıyla hasta değilim ama her şeyden sıkılıyorum, daralıyorum. Bu tatsız tekdüzelik, her şeyin tekrarlanması, sürekli aynı şeyleri yapmak,' diye cevap veriyor. Arkadaşı ise ona, 'Biraz eğlenin dostum, eğlence her derde devadır,' diyor. Tertuliano ise, 'Kusura bakmayın ama eğlence ancak ilaca ihtiyacı olmayanlara devadır."şeklinde karşılık veriyor.
Paylaştığım bu alıntı, olayların gelişmesine zemin hazırladı. Yani başkarakterimiz Máximo Afonso depresyonda olan bir kişi. Bunun üzerine aynı okulda matematik hocası olan arkadaşı tarafından ona bir film tavsiye ediyor. O filmden sonra bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmuyor.
Romanın en dikkat çekici özelliği, akıcı dili ve okuyucuyu içine çeken anlatımıdır. Saramago'nun kendine özgü üslubu, az noktalama işareti kullanımıyla da belirgindir. Bu durum, olayların akışını hızlandırsa da bazı okuyucular için yorucu olabilir. Ancak, romanın sürükleyici kurgusu bu durumu genellikle telafi ediyor.
2002 tarihinde yazılmasına rağmen günümüzün özeti gibi. Yakın bir gelecekte böyle bir durumla karşılaşırsak şaşırmamalıyız çünkü insanlar günden güne birbirine daha çok benziyor. Bu nedenle roman hâlâ güncel ve düşündürücü.
Jose Saramago.. Canım yazar.
Her ay bir kitabını okumaya karar vermiştim. Ekim ayında okudum.
Kopyalanmış Adam. Konusu ilginç. Düşünün, bir gün fark ediyorsunuz ki sizden bir tane daha var ve hatta bazı ipuçlarından yola çıkarak belki bir tane daha..
Tanımak tanışmak ister miydiniz? Ya hayatınıza etkisi.. Sevdikleriniz sizi ayıramayacak, belki eşiniz bile farkında olmadan sizi o sanacak..
Kabus mu, eğlenceli mi, korkunç mu? Bilemedim. Bildiğim bir şey varsa Saramago güzel yazıyor.
Sağduyu da vardı iç ses de oradaydı, mitolojiden bazı örnekler de.
Yazım tarzını bilen bilir bilmeyen için söyleyeyim. Saramago noktalama işaretlerini çok sevmiyor, nokta ve virgülü tanıyor ama. Cümleler arasında boşluk yok, tam metin, virgülden sonra hooop büyük harfle başlanmış. Bilin ki ikili diyalogda diğeri sözü almış. Anlaşılacağı üzere dikkat isteyen bir okuma.
Körlük yazarın en fazla sözü edilen kitabı belki de ama henüz okumaya başlamadıysanız kesinlikle Körlük'ten önce okunması gereken bir kitap. Yazarın tarzına alışmak için.
Okuyalım mı derseniz evet derim. Kendinizle baş etmenin zorluklarını da görmüş olursunuz.
Henüz izlemedim ama Düşman adıyla da filme uyarlanmış. Keyifli okumalar ve keyifli seyirler diliyorum.
Puan vermedi·308 syf.··
Beğendi
·2024 123. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 20 Kasım 2024 09:54
“Kaderle asla armut tartışmasına girme, çünkü kader bütün olgun armutları yiyip hamları senin eline verir.”
Bazı kitaplar okurun eline yanlış zamanda geçiyor. Çok yorucu, stresli bir zamanda aldım elime. Hak ettiği zamanı ve sabrı veremedim. Süründü garibim. Bugün hayde bre deyip bitirebildim.
Tertuliano Máximo Afonso, boşanmış, ruhuna griler giydirmiş, yalnızlığın ve sıradanlığın içinde sıkışmış bir tarih öğretmeni. Meslektaşının önerdiği bir filmde kendi kopyasını görüyor. Deliliğe benzer bir ruh haliyle kopyasını aramaya başlıyor.
Kimliği, bizi yapanın ne olduğunu, görüntümüzün bizim kim olduğumuzu söyleme hakkına sahip olduğu modern toplumun içinde sıkışıp kalmışlığımızı, öz benliğimizi tanımadan, ve hatta kendimizi tanımadığımızı bile fark etmeden yaşadığımızı didikliyor Saramago. Üstelik bunu sadece karakterleriyle değil, pekala bir karakter sayılabilecek sağduyuyu konuşturarak yapıyor. Buralar absürtlük harikası.
Merak unsurunun elini kitabın sonuna kadar bırakmıyor usta. Yani yavaş akan bir kitap olduğunu söyleyemem. Ama hikayenin zorlama, içine girilemeyecek kadar katı geldiğini hissettim okurken. Ve monologların çok fazla tekrar etmesi de bir parça yordu beni. Bence bu kitabı gerilim sevenler, gerilimin içinde kalmaktan rahatsızlık duymayanlar daha çok sever. Bana bir yere sıkışmışım da çıkamıyormuşum gibi hissettirdi.
İşte bu da böyle.
#emrahimre çevirisi
Karakterimizin adı Tertuliano Maximo Afonso. Kendisi bir okulda tarih öğretmenidir. Bir akşam matematik öğretmeninin kendisine verdiği bir filmi izlerken görür ki dünyada bir ikizi vardır. Aslında ikizi değil tıpatıp aynısıdır. Aktörün tüm filmlerini izlemeye karar verir. Adını, adresini bulur ve kendisi ile tanışır. Ancak bu tanışma geri getirilemez bir sonun başlangıcı olur.
Roman anlatım itibariyle yavaş ilerliyor ama son zamanlarda okuduğum en ilginç hikayelerden biriydi. Yazarın kurduğu sadece nokta ve virgüllerle ayrılan uzun uzun cümlelere rağmen hikaye beni adeta içine çekti. Olayın geçtiği mekanları adeta gözümde canlandırdım. O kadar canlıydı ki her şey sanki okumadım film izler gibi izledim.
Tertuliano Máximo Afonso boşanmış, karamsarlık içinde tekdüze bir yaşam süren
bir tarih öğretmenidir.
Keyfi biraz yerine gelsin diye arkadaşlarının önerdiği bir filmi videoda izlemek üzere alır. Aynı gece evdeki gürültülere uyanınca filmin videoda kendi kendine oynadığını görür. Filmdeki figüranlardan biri kendisinin beş yıl önceki haline tıpatıp, ikiz gibi benzemektedir. Tertuliano bu adamın izini sürmeye çalışır; saplantıya dönüşen arayışının tedirgin edici, hatta dehşet verici sonuçlara ulaşacağını anladığında ve adamın kim olduğunu öğrendiğinde garip bir hikâye gibi başlayan olay, kimlik ve benlik üzerine karmaşık bir düşünceler silsilesine dönüşecektir. José Saramago’nun lirik bir anlatımla sunduğu bilinç akışı yöntemiyle okur, metropol yaşamının birey üzerindeki etkisini de bu olağanüstü hikâyenin katmanlarında buluyor.
Kopyalanmış Adam sinemaya da Düşman adıyla uyarlanmıştır.
Hepimiz Kopya mıyız?1000Kitap
Saramago, Kopyalanmış Adam’da kimlik, benlik ve bireyin yerini sorgulayan rahatsız edici ama bir o kadar da düşündürücü bir hikâye kurar. Roman, sıradan bir tarih öğretmeni olan Tertuliano Máximo Afonso’nun izlediği bir filmde kendisiyle birebir aynı yüz ve bedene sahip bir adamı fark etmesiyle başlar. Bu küçük gibi görünen tesadüf, kısa sürede varoluşsal bir krize dönüşür.
Kitabın merkezinde şu soru vardır: “Bir insanın bireyselliği, eğer onun tıpatıp aynısı başka bir yerde yaşıyorsa, ne kadar gerçektir?” Saramago, bu soruyu olaydan çok düşünce üzerinden ilerleterek okuru sürekli huzursuz eder. Roman, aksiyonla değil; gerilimli bir psikolojik atmosferle ilerler.
Yazarın kendine özgü noktalamasız, uzun ve akışkan cümleleri, metni zaman zaman zorlayıcı kılsa da hikâyenin felsefi ağırlığını güçlendirir. Anlatıcı sık sık araya girer, okurla konuşur, yorum yapar; bu da metni klasik bir romandan çok, düşünsel bir tartışmaya dönüştürür.
Kopyalanmış Adam, yalnızca “aynı yüzlü iki insan” hikâyesi değildir. Aynı zamanda modern insanın yerini kaybetme korkusu, benzersiz olamama endişesi ve toplum içinde silikleşme duygusunu anlatır. Sonu ise Saramago’ya özgü biçimde net cevaplar vermez; aksine okuru daha büyük sorularla baş başa bırakır.
Bu kitap, kolay okunan bir roman değil; ama kimlik ve varoluş üzerine düşünmeyi seven okurlar için son derece çarpıcı. Okunduktan sonra insanın aynaya bakışını bile değiştirebilecek bir metin.
İnsan, benzersiz olduğunu düşünerek hayata katlanıyor. Saramago bu dayanağı bilinçli olarak yerle bir ediyor ve geriye oldukça rahatsız edici bir boşluk bırakıyor. Kitabı bitirdiğimde karakterlere değil, kendime daha çok baktığımı fark ettim. “Ben kimim?” sorusu soyut bir felsefe problemi olmaktan çıkıp kişisel bir huzursuzluğa dönüştü. Romanın soğuk,
Son zamanlarda her kitap aldığımda, elim onun kitaplarına gitti. Merakla başlayan Saramago serüvenim, basılmış bütün kitaplarını okuyarak tamamlansın istiyorum. Okuduğum ve beğendiğim bir kitabın ardından, diğer kitaplarını da okumayı düşündüğüm yazarlar olmuştu herkes gibi. 1K’da en çok okunma, en yüksek puan gibi kriterlere bakarak okuyacağım kitaplara eklemişimdir bu yazarların kitaplarını. José Saramago’nun kitapları içinse böyle kriterlerle ilgilenmiyorum. Benim için her kitabı şimdiden değerli.
*Alttaki paragraf biraz spoiler içerir*
Kopyalanmış Adam da Saramago’nun okuduğum diğer kitapları gibi ilginç bir konuya sahip. Kitap, başkarakter Tertuliano Máximo Afonso’nun izlediği bir filmde, kendisine tıpatıp benzeyen bir oyuncuyu görmesiyle başlar. Bu durum için ‘benzemek’ kelimesi hafif bile kalır; sesinden, vücudundaki izlere kadar tamamen aynısı olan bu adamın varlığı, Máximo Afonso’yu derinden sarsar. Kopyasını bulmak için çok çabalar ve tanıştıklarında, artık hayatlarına eskisi gibi devam edemezler.
Saramago’nun kitaplarında anlatıcı, kendini mutlaka belli eder. Konunun bir yerinde araya girer -ki bunu sık sık yapar, yokluğunu hissetmezsiniz- ve okuyucuyu başka düşüncelere savurur. Konuyu toparlamayı da iyi bilir, bu yüzden hikâyeden de kopmamış olursunuz. Bu kitaptaki anlatıcı, okuduğum üç kitabı içinde en muzip olanıydı. Özellikle kitabın ilk yarısında, beni çokça güldürdü :)
Kitabın en sevdiğim yanlarından biri, başkarakter ile sağduyusu arasında geçen diyaloglardı. Kitabın sonu da oldukça başarılıydı. Saramago’yu okuyanlar bilir; yazı stili farklıdır, noktalama işaretlerinden sadece nokta ve virgülü kullanır. Diyaloglar da virgülle ayrılıp büyük harfle başlar, bu yüzden de kimin ne söylediği bazen karışır, konuşmanın başına dönmek zorunda
“Bazı şeyler sözcüklerle açıklanamaz.“
İzlediğiniz bir filmdeki figüranın size tıpatıp benzediğini farketseniz ne yapardınız?
Kitap, yazarın ağzından, Tertuliano Maximo Afonso adlı adamın başından geçenleri anlatıyor. Kitabı okurken bazen diyalogları kaçırabiliyorsunuz ama hikaye ve olaylar insanı içine alıyor. Tertuliano Maximo Afonso’nun bir benzeri olduğunu öğrenmesi ve peşine düşmesiyle yaşadıklarını, benzerini bulması ve sonrasında olanları anlatan ilginç bir kitap.
Yazar Hakkında
José SaramagoYazar · 34 kitap
Lizbon kentinin kuzeyindeki küçük bir köy olan Azinhaga'da (Ribatejo) doğdu. Yoksul bir köylü ailenin oğlu olarak büyüdü. Ailesiyle birlikte taşındığı Lizbon'da öğrenim gördü. Öğrenimi sırasında kırsal kesimde çalıştı. Ekonomik sorunları nedeniyle okulu bıraktı. Makinistlik eğitimi aldı. Teknik ressamlıktan redaktörlüğe, editörlüğe ve çevirmenliğe kadar birçok işte çalıştı.
Bir yayınevinde, yayın hazırlığı ve üretim departmanında görev yaptı. Diario ve Lisboa gazetelerinde kültür editörü olarak çalıştı. Siyasi yorumlar yazdı. Portekiz Yazarlar Birliği'nin yönetim kurulunda görev üstlendi. 1976'dan sonra kendini tümüyle kitaplarına verdi.
1993'te Kanarya Adaları'nda Lanzarote'ye yerleşti. Pilar del Rio ile evlendi. İlk romanı Günah ülkesi (Terra do Pecado) 1947'de yayınlandı.
Yazarın romanları ve denemelerinin yanı sıra iki şiir kitabı ve oyun kitapları da vardır. Saramago, 1998 Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Yazarın biçemi gayet dikkate değerdir. Düz yazılarında, noktalama işareti olarak nokta ve virgülden başkasını kullanmaz. Anlatım dili de oldukça muzipçedir; bu da, okuyucuyu yazara bağlayan bir diğer etkendir. Ünlü yazar 87 yaşında hayatını kaybetmiştir.
