R. F. Kuang’ın Sarı Yüz kitabını tamamen tesadüfen bir arkadaşımın evinde gördüm. Kapağındaki “yılın en iyi romanı” tarzı övgüler ve sosyal medyada sürekli karşıma çıkması yüzünden beklentim oldukça yüksekti. Fakat kitabın büyük kısmı benim için ciddi anlamda hayal kırıklığı oldu.
Kitap boyunca aynı düşünceler ve aynı iç monologlar tekrar edip duruyor. Ana karakterin kıskançlığını, huzursuzluğunu ve paranoyasını onlarca sayfa boyunca okumak bir noktadan sonra yorucu hale geliyor.
En büyük problemim ise kitabın “çok şey söylüyormuş gibi yapıp” aslında oldukça basit kalmasıydı. Sosyal medya linci, iptal kültürü ve kimlik siyaseti gibi konular sürekli öne çıkarılıyor ama derinlikli bir tartışma yerine daha çok internet tartışmalarının romanlaştırılmış hali gibi hissettirdi. Karakterler de bana gerçek insanlardan çok belli fikirleri temsil etmek için yazılmış figürler gibi geldi.
Akıcılığı tamamen kötü değil,özellikle son bölümlerde tempo biraz artıyor. Ama genel olarak kitabın gördüğü büyük övgüyü kişisel olarak anlayamadım. Açıkçası bu kadar abartılacak bir roman olduğunu düşünmüyorum; hatta yer yer ciddi bir zaman kaybı hissi verdi.
·
144 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
kafamda bu kitaba dair soru işareti ve merak vardı. o kadar açıklayıcı anlatmışsın ki tamamen merakım dindi. eline sağlık çok güzel anlatmış özetlemişsin teşekkür ederim