Sonunda ben de bu seriye başlamış bulunuyorum. Şöyle bir düşündüm de oldukça farklı bir kurguydu. Bazı kısımlarda sıkılsamda çoğunlukla zevk alarak okudum. Açıkçası uzun zamandır Türk bir yazardan fantastik bir kurgu deneme arayışındaydım. Daha önce HGOİ serisini duymuştum ama muhtemelen okuma geçmişim ve yaşım nedeniyle bana pek zevk vermemişti, fazla ergence gelmişti o seri. O yüzden de vazgeçmiştim bu tarz denemelerden. Ama birkaç paylaşım görmemle Medusa'nın Ölü Kumları'na olan merakım resmen bir anda hortladı.
Öncelikle Maral oldukça başarılı ve yaratıcı bir evren kurmuş. 4 kız ve hepsinin farklı ırka mensup olması oldukça başarılı. Kurguyu, evreni ve karakterleri genişletmiş oluyor böylece.. Sadece ana kurguya, olaya geçişimiz çok geç oldu bence.. İlk kısımların biraz edisyona ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Muhtemelen geniş bir evren kurma düşüncesi ve her şeyi ayrıntılı göstererek sağlam temellere otursun amacıyla böyle yapmıştı ama günümüz ve dünyamızda geçen kısımlar oldukça sıkıcıydı. Allah'tan kitap bırakma huyum yoktur da direndim resmen..
Ancak her şey Araf'a geçişleriyle değişti. Ortam tasvirleri o kadar iyiydi ki her gittikleri yer; orman, Akademi vs. hepsi gözümde canlandı. O anlamda anlatımı çok beğendim. Beni kitaba karşı en çok irrite eden şey karakterlerin belli özelliklerinin aşırı uçlarda oluşuydu. Elzem sürekli ben şöyleyim, şöyle yaparım, yok düşmem bık bık bık kibri kaf dağındaydı. Itır desen o kadar gıcık, o kadar saçma sapan hareketleri vardı ki tahammül etmekte güçlük çektim. Doğa desen Allahımm bu kızın korkaklığı, Elzem'in eteğinden ayrılmıyor oluşu, Mara'ya gelirsek o bilmiş halleri falan tam dayaklıktı. Okudukça evett, bir şeyler yerine oturuyor, bu hareketlerinin ırklarının belirgin özelliklerinden geldiğini falan fark ediyoruz ama yine de ana karakterin bu halleri yine de rahatsız etti beni okurken.. Neyse ki son kısımlarda Elzem'in bir sırrı olduğu, bu hallerinin bundan kaynaklı olabileceğini anlıyoruz. Bakalım ne çıkacak??
Elzem'in pusulası ile arasında bağ, doğduğu gece gerçekleşenler çok güzel kurgulanmıştı. Bu kurguyu ilk okuyanlarla neredeyse aynı seviyede olduğumdan sanırım, o kısımları şaşırarak okudum. Azimle bu kurguya ilişkin spoi yemediğimden ancak kendimce tahminlerde bulunuyorum. Savcı ve Gediz'le bir iki sahnesinin paylaşımına denk geldim o kadar.. Paylaşımları okuduğumda çok emin değildim ama kitabı okuduktan sonra Savcı ile çift olacaklar diye düşünüyorum. Adam resmen ilk görüşte vuruldu ona.. Gediz, Itır'la olacak sanki.. Tabi Itır iblis anasının tarafına geçmezse..
Bir de Meliz, Elzem'i getirirken Araf'ta çok güçlü birinden yardım aldığından bahsetmişti. Elzem'e yardım eden sesler de Savcı'nın Araf'taki en güçlü ölümsüz olduğunu, onu tarafına çekmesi gerektiğini söylemişti. Acaba Meliz'e yardım eden kişi Savcı mıydı?? Malum ruhları rahatlıkla kontrol edebiliyor. Ve kızı geri getirirken onunla birlikte bir şey daha dönüp ona musallat mı oldu acaba? Elzem'in karanlık korkusunun bağlandığı yer oldukça ilginçleşti sonlarda..
Bazı bölümlerde sıkılsam da çoğu bölümü zevkle okudum. Sonu hiç beklediğim gibi bitmedi sadece, daha ucu açık heyecanlı biter diye düşünmüştüm. Neyse ki her türlü 2. kitap elimde var. Seri bitmişti diye hatırlıyorum ama spoi yerim korkusundan emin olmak için hiçbir şeye bakamıyorum açıkçası.. Tüm eksiklerine rağmen güzel ve ayrıntılı bir fantastik kurguydu. O yüzden de 3.5 tan 4 vermiş oldum. Herkese iyi okumalar :)