Bu yağmur… bu yağmur… bu kıldan ince,
Nefesten yumuşak yağan bu yağmur…
Bu yağmur… bu yağmur… bir gün dinince,
Aynalar yüzümü tanımaz olur.
Bu yağmur, kanımı boğan bir iplik,
Tenimde acısız yatan bir bıçak.
Bu yağmur, yerde taş ve bende kemik,
Dayandıkça çisil çisil yağacak.
Bu yağmur, delilik esinden bir dal;
Düştüğü yerlere indirir kasvet.
Kimse buralarda durmasın, derhal
Sesini ve her şeyini al, git!
— Necip Fazıl Kısakürek