“Seyir eden misin seyreden mi bu âlemde?”
“Seyir” benim için duygusu yoğun, sakin ilerleyen ama insanın içinde iz bırakan kitaplardan biri oldu. Kitabın en sevdiğim yanı, olaylardan çok karakterlerin hislerine ve iç dünyasına odaklanmasıydı. Okurken birçok yerde karakterlerin yaşadığı kırgınlıkları, kararsızlıkları ve yalnızlık hissini gerçekten hissettim. Bu yüzden kitap bana samimi geldi.
Yazarın dili oldukça akıcıydı. Sayfalar ilerledikçe hikâyenin içine girmek zor olmadı. Özellikle bazı cümleler durup düşünmeme neden oldu. İnsan ilişkilerine, hayata ve insanın kendi içinde verdiği mücadelelere dair güzel tespitler vardı. Kitap sadece bir hikâye anlatmıyor, aynı zamanda okuyucuya bazı duyguları yeniden hatırlatıyor gibi hissettirdi.
Tabii ki her bölüm aynı etkiyi yaratmadı. Bazı yerlerde olayların biraz yavaş ilerlediğini düşündüm ama bu durum kitabın genel atmosferini bozmadı. Aksine, hikâyenin dingin yapısına uyduğunu düşünüyorum. Kitap daha çok hissettirdikleriyle öne çıkıyor. Büyük olaylar ya da şaşırtıcı gelişmelerden çok, karakterlerin yaşadığı duygusal süreç etkileyiciydi.
Final kısmını da sevdim. Abartılı ya da gereksiz dramatik değildi; daha çok kitabın ruhuna uygun, sade ama anlamlı bir sondu. Kitabı bitirdiğimde içimde hafif bir hüzünle birlikte güzel bir tat kaldı. Bazı kitaplar çok hareketli olmasa bile insana bir şeyler hissettirir ya, bu kitap benim için tam olarak öyleydi.
Duygusal yönü güçlü, sakin anlatımlı ve düşündüren hikâyeleri sevenlerin sevebileceğini düşünüyorum. Ben keyifle okudum. Kusursuz bir kitap değildi ama verdiği his güzeldi.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.