YABANCI KİTAP İNCELEMESİ
Bazı kitaplar olay anlatır, bazıları insanı anlatır. Yabancı ise insanın içinde büyüyen sessizliği anlatıyor.
Meursault, toplumun içinde yaşayan ama hiçbir yere ait hissedemeyen bir adam. Hayatı büyük anlamlarla yaşamıyor; hatta çoğu zaman hiçbir şeyin anlamı olduğuna da inanmıyor. Annesinin ölümünde ağlamıyor, aşka büyük cümleler kurmuyor, geleceğe dair heyecan taşımıyor. Sanki yaşamı dışarıdan izleyen biri gibi… Ve tam da bu yüzden rahatsız edici derecede gerçek.
Kitabı okurken bir olayın peşinden gitmiyorsunuz aslında. Bir insanın içindeki boşluğun içinde yürüyorsunuz. Camus, satır aralarında modern insanın yalnızlığını anlatıyor. Her gün aynı saatlerde uyanan, aynı sokaklardan geçen, aynı cümleleri kuran ama içten içe “neden yaşıyorum?” sorusuyla çürüyen insanı…
Meursault’nun asıl suçu işlediği cinayet değil belki de; toplumun beklediği duyguları göstermemesi. Çünkü insanlar dürüst bir kayıtsızlıktan, sahte bir üzüntüden daha çok korkuyor. Bu yüzden kitap boyunca yargılanan sadece bir adam değil, insanın toplumla olan yabancılığı oluyor.
Kitabın sonu da alışılmış sonlar gibi değil. Büyük bir değişim, büyük bir pişmanlık ya da mucizevi bir dönüşüm yok. Çünkü Camus hayatın her zaman dramatik cevaplar vermediğini gösteriyor. Bazı insanlar değişmeden yaşar, bazı boşluklar kapanmadan kalır. Ve insan bazen hayatın anlamını bulamaz; sadece onun ağırlığını hisseder.
Yabancı bana göre bir umutsuzluk kitabı değil. Daha çok, insanın evrendeki yalnızlığını yüzüne vuran bir ayna gibi. Sert, boğucu ve sessiz… Ama bir o kadar da dürüst.
Kitabı bitirdiğimde içimde garip bir his kaldı. Sanki kalabalığın ortasında uzun süre tek başıma yürümüşüm gibi. Çünkü Yabancı okunup biten bir kitap değil; insanın içinde yankılanmaya devam eden bir boşluk hissi bırakıyor.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.