Puan vermedi·303 syf.··Beğendi
···Okunma: 24 Mayıs 2026 23:27 Bazı kitaplar okunurken sessiz olursun. Çünkü konuşmaya çalışırsan cümleler ayıp kalır. Maus bende öyle bir his bıraktı.
İlk bakışta bir çizgi roman gibi duruyor. Fareler, kediler, hayvan karakterler… İnsan zihni ister istemez hafif bir hikâye bekliyor. Sonra sayfalar ilerliyor ve anlıyorsun: Burada anlatılan şey savaş değil sadece; korku, hayatta kalma ve insanın parçalanışı.
En vurucu tarafı şu oldu: Kitapta canavarlar yok. Çünkü en korkutucu şey, canavarların insan yüzlü olması. Savaş sadece şehirleri yıkmıyor; insanların içindeki güveni, merhameti, hatta sonraki nesillerin ruhunu da taşıyor.
Bir de insan şunu fark ediyor: Bazı acılar bitmiyor. Sadece sahip değiştiriyor. Bir babanın yaşadığı travma, yıllar sonra bir oğlun omuzlarına sessizce yerleşiyor.
Bitirdiğimde aklımda tarih değil, bir soru kaldı:
"İnsan hayatta kalınca gerçekten kurtulmuş olur mu; yoksa bazı felaketler bedenin içinden çıkıp zamana mı yerleşir?"
— Kemalce