Eser, on üç yaşına kadar el bebek gül bebek, şehirli bir ailenin tek kızı olarak büyütülen, ancak bir gün aniden hiç tanımadığı öz ailesine geri verilen bir kız çocuğunun hikayesini anlatıyor. Ne adı var kahramanımızın ne de sığınacak net bir aidiyeti... O artık sadece "L'Arminuta", yani "Geri Verilen".
Yazarın dili o kadar duru, o kadar süssüz ki; karakterin yaşadığı o keskin aidiyetsizlik sancısını, terk edilmişlik hissini ajitasyon yapmadan, tam göğsünüzün ortasına bırakıyor. İki farklı dünya, iki farklı anne modeli ve arada sıkışıp kalan, çocukluğunu bir gecede geride bırakmak zorunda olan bir ruh.
Özellikle kız kardeş Adriana ile kurdukları o vahşi ama sımsıcak bağ beni en çok etkileyen yerlerden biri oldu. Aidiyeti kan bağında değil, acı ortaklığında buluyorlar.
Yalın, sarsıcı ve çok gerçekçi bir yüzleşme romanı arıyorsanız mutlaka listenize ekleyin.
“Sonraları aidiyetimi kaybettim, artık kimin kızı olduğumu bilmiyorum.”
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.