Başka bir kitabı ararken 6.27 trenini tesadüfen elime aldım ve bana Yonca Evcimik'in 8.15 vapuru şarkısını hatırlattı bir yandan mırıldanırken bir yandan kitabın kapağını okuduğumda da almaya karar verdim. Kendinle başbaşa bir cafede oturup kahveni içerken başlayıp gece yarısı olmadan bitirmeye çabalayacağın bir roman bir günde okunabilecek yormayan, eğlenceli bir anlatımı var betimlemeler ve olay örgüsü anlaşılır. Hatta ağır bir romanın arkasından okunabilecek sadelikte.
**
Romanın yazarının bir çok hikayesi var zaten romanda tatlı bir hikaye okuyormuş gibi ilerliyor Guylain kitapları çok seven ancak kitapları öğüterek geri dönüşüme kazandıran bir 'Şey'in bulunduğu bir yerde çalışıyor ve 'Şey'i her akşam temizlerken öğütemediği birbiriyle alakasız sayfaları cebine atıp ertesi sabah 6.27 treninde insanların garip ve ilgili bakışlarıyla bu sayfaları okuyor bu bazen bir yemek tarifi bazen bir romanın sayfası oluyor ve bir gün yolculuğu sırasında bulduğu bir usb belleki açtığında Julie'nin günlüğüyle karşılaşıyor ve kitabın en tatlı sayfaları buradan itibaren başlıyor bu süreç Guylain'i Julie'yi bulmasını ve keyifli bir hal almasını sağlıyor. Kitap okumaya odaklanmakta zorluk çeken, çantama bugün kalın bir kitap alamam ama kitap okumadan da duramam diyen ve kendiyle başbaşa kalırken bu zamanı verimli geçirmek isteyen, dinlenmek isteyenlere önerilir. #jeanpauldidierlaurent #6.27treni #627treni
·
32 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.