Puan vermedi·272 syf.····Okunma: 20 Mayıs 2026 00:32 Dikkat azıcık (!) Spoiler içerir. Sinirlendiğim bir kitap.
Öncelikle şunu itiraf edeyim; evet, bu kadının kitaplarına sinir oluyorum. Okurken sürekli yok artık, bu kadar da olmaz,bu kadar da avel olunmaz diye diye okuyorum. Ama yine de her seferinde dönüp yine okuyorum. Çünkü kadın böyle beynini çok çalıştırmanı gerektirmeyen, dümdüz akıp giden çerezlik kitaplar yazıyor. Öyle oturup saatlerce teori üreteyim, ipuçlarını birleştireyim, karakter analizi yapayım falan yok. Açıyorsun okuyorsun, bitiyor. Hani okudum demek için okunacak kitap tarzı. Tam kafa dağıtmalık.
Şimdi bu kitapta da yine klasik Freida evrenindeyiz. Her zamanki gibi aşırı başarılı, aşırı düzgün, herkesin hayran olduğu bir kadın karakterimiz var. Ama kendini soyutlamış toplumdan bazı kendince geçerli sebepleri yüzünden.Bu sefer karakterimiz cerrah. Tabii ki yine travmatik geçmişi var çünkü Freidanın olayı bu zaten. Bu kadının babası zamanında kadınları öldüren seri katil bir psikopat. Öldürdüğü kadınların ellerini kesip saklayan manyağın teki. Kadın da haliyle insanlardan biraz uzak yaşayan, kendi içine kapanmış biri olmuş.
Sonra yeni cinayetler işlenmeye başlıyor. Ölen kadınların hepsi bu kadının hastası. Üstelik babasının öldürdüğü kadınların profiline uyuyorlar. Doğal olarak herkes dönüp bu kadından şüphelenmeye başlıyor.Vay canına sayın seyirciler çok ilginç (!)
Buraya kadar aslında güzel fikir. Ama sonrası yine aynı saçmalıklar. Kadının evinde deliller çıkıyor.Arabasında kesik el bulunuyor.
Evinde ölen bir kadının kanı bulunuyor.
Ve bizim ultra zeki cerrah karakterimizin yaptığı şey ne biliyor musunuz?
POLİSE GİTMEK YERİNE DELİL YOK ETMEK.Vay cerram vay diyorsunuz maalesef yaniii. Gerçekten çıldırdım burada.
Ya arkadaşım sen suçsuzsan neden polisi aramıyorsun? Neden birisi beni suçlu göstermeye çalışıyor demiyorsun? Niye gidip dünyanın en şüpheli hareketlerini yapıyorsun?
Ve işin daha sinir bozucu tarafı şu Bu sadece bu kitapta olan bir şey değil. Kadının bütün kitaplarında aynı şey oluyor.
Karakterlerin hepsi birbirine benziyor.Hepsinin yaptığı hatalar aynı.Hepsi cinayetle suçlanıyor.Hepsinin evine, arabasına, hayatına bir şekilde delil bırakılıyor.Ve hepsi aynı aptallıkla gidip delilleri yok ediyor.Bir tanesi bile çıkıp demiyor ki:Tamam suç üstüme kalabilir ama ben suçsuzum. Gider polise anlatırım.Yok.
Hepsi gidip delil karartıyor.Ve bunların hepsi sözde aşırı zeki insanlar.Başarılı insanlar.
Ama olay kendi başlarına gelince hepsi beynini kaybediyor. Yani bu kadar avel olunmaz. Gerçekten bazen kitabı okurken sen nasıl tıp bitirdin? diye sinir krizi geçirdim.
Freida’nın bütün kitapları aynı formülle ilerliyor.
Travmalı kadın karakter. Geçmişten gelen sırlar.Polisten bir şey saklama.Kendi başına çözmeye çalışma.Saçma kararlar.Son 30-40 sayfada şok final.Ve finalde ana karakterle gerçek suçlunun ortak bildiği bir sırları.
Tamam artık anladık gerçekten.
Bir noktadan sonra yazacak başka hiçbir şeyin mi kalmadı kadın? diyorsun. Çünkü olay örgüleri bile birbirine benzemeye başlıyor. Hep aynı şeyler dönüp dolaşıp farklı karakter isimleriyle tekrar yazılıyor gibi. Hangi kitapta ne olmuştu karıştırıyorum mesela. Hangi olay hangi kitapta geçiyordu çorba oluyor çünkü hepsi aşırı aynııı.
Şunu da söyleyeyim amaBu sefer katilin kim olduğunu gerçekten net tahmin edemedim. Bir ara o kişiden şüphelendim ama çok düşük ihtimal verdim. Sonra da yok ya bu değildir herhalde diyip ihtimallerimin dışına attım. Sonunda o kişi çıkınca bir tık şaşırdım.Ama bence yine de çok klişeydi.Yani tamam bazı olaylar yaşanmış, bazı sebepler var falan ama yine de niye o kişi dedim okurken. Böyle daha alakasız bir karakterden yürüyüp gerçekten sağlam bir ters köşe yapılsa çok daha iyi olurmuş. Gerçekten şok etkisi yaratırmış. Ama yok. Yine klasik güvenli tercihler. Yine klişe yollar. Kadın asla o konfor alanından çıkmıyor.
O yüzden artık Freida McFadden kitaplarını kaliteli polisiye beklentisiyle okumuyorum ben. Beynimi kapatıp okuyorum.Çünkü mantık ararsan delirirsin.okunmaz mı?
Okunur.Polisiye seviyorsanız, kafam dağılsın,akıp gitsin,çok düşünmeden okuyayım diyorsanız okunur. Çerezlik çünkü gerçekten.
Ama bu türe çok aşinaysanız, çok fazla polisiye-gerilim okuyorsanız, beklentiniz yükseldiyse bu kitap size aşırı vasat gelir. Çünkü sürekli aynı şeyleri gördüğünüz için artık şaşıramıyorsunuz. Hatta bir noktadan sonra karakterlerin ne saçmalık yapacağını önceden tahmin etmeye başlıyorsunuz.
Ve bu kadar abartılan bir yazar olmasının sebebini hâlâ tam anlayabilmiş değilim. Tam olarak bu kadının kitaplarında neye şok oluyorsunuz gerçekten ?
Neyse ben akıllanmam.Yine okuyacak mıyım?
Maalesef büyük ihtimalle evet.