Neresi oldugunu bilmedigim bir yerim sızlıyor.
Nermin Yıldırım'ı ilk olarak "Ev" kitabıyla tanımış ve sayesinde Seher'in hikayesini okurken hic bilmedigim duygularla tanismistim. Ve bugun Adalet'in hikayesini de aynı duygularla okudum. Hatta 1 gün icerisinde bitiriverdim. Sadece okudum ve bitirdim demek yanlis olur. Ben Adalet'in dünyasına girdim hatta Hülya'nın yanına bir yerlere iliştim de diyebiliriz:) Yazar ne yapıyo bilmiyorum, bir cesit büyü mü bu?
Gelelim kitaba.
Ölümcül bir hastalığa yakalanan Adalet'in cocukken yaptığı bir hatayı telafi etmek için çıktığı yolu anlatıyor kitabımız özetle.
Daha fazlasına girmek istemiyorum.
Simdi fazla bir seyler anlatip da büyüyü bozarım falan.
En iyisi siz okuyun. Lütfen okuyun. Ne demek istedigimi anlayacaksınız.
Ha ayrıca ben hâlâ Sadi Seber'in yazdığı mektuptayım...
Cam bir fanusa koyup kalbimin ve zihnimin en özel yerine yerlestiriyorum.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.