Alfie bir kumarhanede art arda üç defa doğru tahminde bulunarak milyonlar kazanır. Bunun şüpheli olduğunu düşünen polisler onu gözaltına alır. Alfie ise yıllardır tuttuğu, “kompozisyon defteri” adını verdiği günlüğünü La Porta’ya vererek, eğer okursa her şeyi nasıl yaptığını öğreneceğini söyler. Buna pek aklı yatmayan La Porta yine de defteri okumaya başlar.
Alfie, annesinin öldüğü gün evde değildir ve hep “Evden çıkmasaydım belki annem ölmezdi.” diye düşünür. Fakat bir sabah uyandığında aynı günü, aynı sahneleri birebir yeniden yaşar. Annesinin odasına gittiğinde onun yaşadığını fark eder. Annesi de ona bunun ailelerinden gelen bir yetenek olduğunu söyler; bazı anları ikinci kez yaşayabilirler. Ama ikinci denemenin sonucu ne olursa olsun onu kabul etmek zorundadırlar, çünkü aynı ana bir kez daha dönmek mümkün değildir. Alfie bunu öğrendiğinde henüz sekiz yaşındadır.
O günden sonra yaşadığı her şeyi bir deftere yazmaya başlar. Hatalarını, aşklarını, babasıyla olan anılarını… Gücünün ne kadar ileri gidebileceğini görmek için sürekli riskler alır.
Çocukluk yıllarında tanıdığı Gianna ile yeniden karşılaştıklarında ise bu hikâye evlilikle sonuçlanır. Ancak yeteneğinin daha ileri gidebileceğini fark eden Alfie, sevdiği kadını kaybetme noktasına gelir. Ve tabii o şaşırtıcı son…
Kitabı okumaya başladığım andan bitirdiğim ana kadar hep aynı şeyi düşündüm: Eğer ikinci bir şansım olsaydı ben neleri değiştirirdim acaba? Sanırım en çok da babamın yaşadığı döneme gitmek isterdim.
48 dile çevrilen ve 42 milyondan fazla satan bir kitap ve bunu gerçekten hak ediyor da. Daha ilk sayfalardan itibaren merak duygusu okuyucuyu içine çekiyor. “Alfie ne yaptı da her şey bu noktaya geldi?” diye düşünmeden edemiyorsunuz. Sayfalar ilerledikçe gerçekten La Porta gibi ben de aynı şeyleri merak ettim.
Kitap oldukça akıcı, merak duygusunu sürekli canlı tutuyor ve kendini büyük bir ilgiyle okutuyor.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.