“Ekmeğimi Kazanırken” bitti.
Kitabı okurken şunu düşündüm; hayat gerçekten kimseye dışarıdan göründüğü kadar kolay değil.
Herkes bir şeylerin yükünü taşıyor. Geçim derdi, yalnızlık, kırgınlık, yorulup yine ayağa kalkmak…
İnsan bazen sadece çalışmıyor aslında; sabretmeyi, susmayı, güçlü görünmeyi de öğreniyor.
Ve en acısı da şu: çoğu zaman en çok emeği verenler en sessiz kalanlar oluyor.
Ama yine de insan kendi ayaklarının üstünde durabildiğinde, yorgun bile olsa içinde garip bir gurur oluyor.
Sanırım kitap bana en çok bunu hissettirdi... #k:1729go 
Maksim Gorki
Maksim Gorki
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.