Bu dünya yalan dünya derlerdi de eskiden sadece bir şarkı sanırdım. İnsan büyüdükçe anlıyor; mesele dünyanın yalan olması değilmiş, insanın bazı şeyleri gerçek sanmasıymış. Kimi zaman bir insanı, kimi zaman verilen sözleri, kimi zaman da kendi iyi niyetini... Ben en çok da içimdeki temizliğe yenildim. Herkes gibi davranmayı bilmedim. Bir kalbe gerçekten değer verdiğimde eksik sevmeyi öğrenemedim. Sonra gördüm ki bu dünyada en çok iyi niyet yoruluyor. İnsan kırıldığı şeyden değil, inanıp güvendiği şeyin gerçek çıkmamasından yoruluyormuş. Şimdi o şarkıyı duyunca içimden tek bir şey geçiyor: Dünya yalan mı bilmiyorum ama insanların değişmesi, sözlerin eksilmesi ve kalplerin yabancılaşması çok gerçek.
A. Karaçay