Mavi bir renk olmak, siyah-i yalnızlığın(ın) içinde...
Belki de, içinden çıkılamayan dipsiz kuyular,
kızıla çalan günbatımları,
gözlerime selama duran kirpikler,
Çocuktum...
(Çocuksu düşlerin altında kaldım...)
kayıp düş(üş)ler.
Biçimsiz gülüşler...
Lanetlenmiş bir şehir...
Hepsi yalan
Yüreğim buzullardan ayrılmış bir kütle,
damarlarım nasır tutmuş bir el,
iç organlarımı sarsan bir korku var içimde...
Bir yanım sarp uçurum,
bir yanım incir ağacına tırmanan çocuk heyecanı.
Devam'sızım'
Asım Karaçay