Psikopatlar etrafta mı yoksa içimizde mi ?
Benim bu kitabı okuma isteğim hayatımın bi döneminde yer edinmiş ve sonrasında psikolojik olarak beni çok dibe çekmiş narsist bir kişiliği anlama arzumdan doğdu.Sonrasında da hayatımda annem ya da en yakın arkadaşımın karakter farklılıkları ve olaylara karşı verdikleri bazı olağandışı tepkiler yahut türevi şeyler sebep oldu bu isteğin artmasına..İnsanların neden böyle olduğunu anlamak için başladım kitaba.Kitabın içeriğinde renk renk ayırıyor insanları.Karakter ve davranışlarına göre farklı renklerle isimlendiriyor kişileri.Kitabı okurken içimden "annem şu renk,iş yerindeki arkadaşım bu,o adam ise kesin buydu" diyerek renkler vermeye çalıştım herkese.Onları bir renk altında toplamak kolaydı,sonra "ben hangi rengim"diye düşününce her renkten bir şeyleri görmeye başladım benliğimde.O an anladım ; bence kimse olamıyor tek bi renk.Doğrusu, yaşadıklarımız bizi çok farklı bir renge çevirebiliyor aniden,mesele renkler değil mesele yaşadıklarımız.Mesele çevremizdeki insanların ya da kendimizin hangi renk olduğunu bulmak değil, neyden dolayı o renk olduğunu, olduğumuzu anlayabilmek..Yani yapılan eylemden çok o eylemin ortaya çıkmasına sebep olan şeyi irdelemek bence mesele.Kitabı okumadan önce "kötü " diye tabir edebileceğim çok fazla insan vardı çevremde.Okuduktan sonra insanlara "kötü" diyip geçmek yerine "Bu gerçekten kötülük mü,belki de çok farklı yaşıyoruz hayatı,O ve ben.." diye düşünebiliyorum.Ônceden narsist diye betimlediğim kişinin, hayatı gerçekten farklı yaşayıp ona farklı bakan biri diye kabullenmekmiş mesele.Ben kitap sonrası almam gerekeni aldığımı düşünüyorum.İlla bir renk kalıbında kalmaya çalışmayalım,herkeste var elbet ufakça bi gökkuşağı
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.