"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin."
Sabahattin Ali, iki yalnız ruhun kopmaz bağını derin bir sızıyla kalbimize bırakıyor. Bu eser, hayata karşı mağlup ve içsel yalnızlığı içinde olan Raif Efendi'nin, Maria Puder'in aynasında kendi ruhunu bulma ve ardından çekingenliklerin, acımasız tesadüflerin gölgesinde onu kaybetme trajedisidir. Bu kitap, insanın kendi mutluluğuna geç kalışının buruk bir tasviri; kaçırılan zamanın ve söylenmemiş sözlerin ise bu dünyada asla telafisi olmadığının en derin, en içten kanıtıdır.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.