Okulda, bir çocuğun sözlü hakarete uğraması, öfke anında atılan bir taş ve değişen hayatlar... Yeni insanlar, diyaloglar ve birbiri ardına gelişen olaylar örgüsü...
Kemal Ural'ın kitabına da vermiş olduğu o isim gibi: "Küçük şey yoktur."
Akıp giden zaman içerisinde farkına varamasak da hayat bir puzzle gibidir aslında ve küçük küçük parçalardan meydana gelir. Bu parçalar tamamlandığında ise büyük resim ortaya çıkar. Bazı insanlarla tanışmalarımız, karşılaşmalarımız bize tesadüfi küçük sebepler olarak görünebilir ama bu belki de yıllar sonra romana dönüşebilecek bir hikayenin ilk satırlarıdır aslında...
Romanın kahramanı Orhan'ın Vedia ile yollarının kesişmesi de atılan bir taş vesilesiyle olur. Bir çocuğun attığı o küçük taş, Orhan ile Vedia'nın hayatlarına çarpar ve orada akis bulur, yankılanır. Memleketi ve tüm akrabalarıyla ilişkisini kesmiş, İstanbul'da yalnız başına yaşayan Orhan öğretmen ile kendi küçük dünyasında psikolojik gelgitler, kararsızlıklar yaşayan narin Vedia'nın hikayesi...
Peyami Safa, adeta okuyucunun zihninde kelimelerle resim çizen bir ressam... Kelimelerle o anın resmini çizer ve önünüze bırakır. Ruh tahlilleriyle, roman karakterlerinin psikolojisini birebir yaşarsınız o satırları okurken... Okuyucu değil de romanın içerisindeki bir karaktersinizdir artık. Sanki her şey sizin yanınızda olup bitmektedir.
İnsan ruhunun derinliklerine inen muazzam betimlemeler... Yazarın kullandığı karakterler üzerindeki ruh tahlilleri ve tasvirler... Her satırında sürekli denk geleceğiniz eski türkçe kelimeleri temiz bir hava gibi ciğerinize çekip nefes alabileceğiniz harika bir roman: "Biz İnsanlar..."
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.