Biz İnsanlar

8,0/10  (42 Oy) · 
156 okunma  · 
34 beğeni  · 
1.521 gösterim
Müteferrik romancı bu eserde insan ruhunun derinliklerine büyük zekasının ışığını tutmaktadır. Romanda asil bir ruhun insanın anlaşılmazlığı karşısındaki bunalımları, ikiyüzülülüğe ve bayağılıklara karşı isyanı vermektedir. Harb yıllarının ahlaki ve içtimai hayatı verilmektedir. Harb yıllarının ahlaki ve içtimai hayatı perişan eden havası içinde dürüstlüğün ve ülkücülüğün savunması yapılmakta, kozmopolitliğe karşı milliyetçilik, meteryalizme karşı maneviyatçılık bayraklaştırılmaktadır.
  • Baskı Tarihi:
    1993
  • Sayfa Sayısı:
    426
  • ISBN:
    9789754370256
  • Yayınevi:
    Ötüken Neşriyat
  • Kitabın Türü:
Fatih 
15 Ağu 21:42 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Peyami Safa'nın işgal yıllarının Istanbul'unda geçen romanı. Safa'nın uzun psikolojik betimlemeleri bu romanda da kendini göstermiştir. Bence Türk Edebiyatinda ruh tahlillerini bi kadar iyi yapabilen birkaç sanatçıdan biridir. İşgal yıllarında İstanbul'un bir tarafinda vatan savunmasına geçmiş kurtuluş icin yokluk içinde mücadele eden insanlar bir yanda batıyla içli dışlı olmuş kurtuluşun onlardan geleceğine inanan sözde aydınlar ve Orhan Ögretmenin çabaları. Eski dil ve kelimelerle arası pek iyi olmayanlar için sadeleştirilmiş şeklini tavsiye ederim.

İrem Kaplan 
30 Tem 20:31 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Eğer bir yazarın gelişimini izlemek istiyor iseniz eserlerini yayımlanış sırasına göre okumalısınız. Bu onemli bilgiyi bildigim halde ne yazık ki uygulayamadim. Peyami Safa'nın okuduğum ikinci kitabıdır "Biz İnsanlar". Siz siz olun sıralamaya dikkat edin. Aldığınız tada ve karşınızda küçük bir çocuk iken gelişen, olgunlaşan yazara inanamayacaksınız.

Sena 
 29 Tem 18:00 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Sıradan bir zamanda, eğer bu kitaba yapılan incemeleri yeterli bulsaydım, bu yapacağım yorumu haddime sığdıramazdım sahiden. Bundan dolayı yetersizliğimi mazur görün ama bu kitabın üstümde bıraktığı tesiri de yazamadan edemeyeceğim.
Kitabın başında bir kapatıp bir açıyordum sayfaları. Anlayamadığımdan mı, olayların ilerleyiş hızından mı sıkılmıştım? Şu an bunu söylemek mümkün değil ama bir şekilde okuyuşum çok yavaştı başlarda. Bırakmayı bile düşünmüştüm kitabı. Şimdi bunu söylemek Peyami Safa Bey'e karşı çok utandırıyor beni. Peyami Safa Bey'i ilk okuyuşum, ben çok sevdim, fikirlerine -özellikle de milliyetçi ve Süleyman ile Orhan'ın gerçekleştirdiği konuşmadakilere- katıldığımı söyleyemem. Buna bir hüküm verebilecek fikirlerimin olduğunu bile söyleyemem. Dahası Peyami Safa'nın içinde bulunduğu zamanların şartlarına göre değerlendirmek gerek diye düşünüyorum. Fakat kitabın baştan sona milliyetçilik gibi ideolojilerden bahsedeceğini düşünerek çok yanılmışım. Vedia ile Orhan'ın sohbetlerinde ruhuma dokunan o kadar fazla şey oldu ki... Ve Vedia'nın bir "garip" hassasiyetine o kadar hayran oldum ki... Sanki ben açıp dünyayı okumuşum, tüm eksik sayfalarıyla, bu kitabın üzerimdeki tesiri işte bunun gibiydi! Abartmıyorum, abartsam dahi.
Son hadiselere ne desem eksik, buruk kalır.
Bir can vardı Orhan'da
Orhan'dan içeri.
Kitabın romantik tesirini saymazsak -sayamasak bile- okuyan insanı durup düşündüren çok tarafı var. Ben bulutların yeşil olduğunu bildiği için bile sevebilirim ki bu kitabı, başka ne söyleyebilirim..
Yahu yine aklıma geldi..
"Eskiden güzel kadınlar ve aşklar olmuş..." Şimdi var mı bilmiyorum.. İclal, susuyor, gidiyor.
"Orhan... Orhan Bey nerede?"

Viola 
16 Eyl 17:09 · 10/10 puan

Peyami Safa çocukluğumdan itibaren benim için hala etkisini kaybetmemiş bir yazar. Psikolojiyi kullanma becerisi, kurgusu, karakterleri ve anlatımı... Hepsi birbirini tamamlayan detaylar. Bana betimlemeyi öğreten bir yazardır. Bu kitapta beni en çok etkileyen karakter Orhan idi. Kitabın sonunun içerdiği metafor benim için kitabı ayrı bir güzel kılıyor. Yaptığı karakter tahlilleri ve onları anlatırken ki oluşturduğu hale bana nedense mistik geliyor. Özellikle Matmazel Noraliya'nın Koltuğu kitabında Ferit'in geçirdiği buhran ve o buhrana karşı verdiği savaş, taşındığı ev ve Matmazel Noraliya detayları liseye yeni başlamış o küçük ben için baya etkileyici olmuştu.

hande elif hergün 
16 Eyl 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Peyami Safa'nın insanı kendini ve tüm insanlığı sorgulamaya, adeta bir psikolojik analiz yapmaya iten eseridir. Safa'nın uzun ve anlaşılır, kusursuz betimlemelerine alışanlar için unutulmaz bir kitap olacaktır.

Deliler Cumhuriyeti 
12 Mar 18:33 · Kitabı okudu · Beğendi · 5/10 puan

Milliyetçilik savunusudur da diyebiliriz eser icin. Peyami SAFA her ne kadar fikirlerine katılmasam da kalemini ustaca kullandığını düşündüğüm bir yazar.

Banksy 
25 Ara 2015 · Kitabı okudu · 1 günde · 6/10 puan

Aslında kitabın ilk bölümleri bana göre sıkıcıydı , ortada bir olay var ama bu olayı yazarın çok uzattığını düşünüyorum .fakat başka olaylara bağlaması gayet başarılıydı..

Kitaptan 23 Alıntı

"Sevmesini bunlar biliyor. Susarak sevmesini. Erkek susar, kadın da. "Beni seviyor musun?"lar yok. "Daha mı az, daha mı çok?"lar yok. Maziden ve istikbalden şüpheler yok. Emniyet yüzde yüz. Fedakârlık bitirmiş. "Ben seninim, sen de benim." O kadar. "Sözlüyüm" diyorlar. Bitti. İki taraf da ölünceye kadar öteki için parçalanmayı göze alıyor. Sessiz. Aşk mektupları, sitemler, tehditler yok. Mutfakta bir tıkırtı İclal, Mustafa'nın çorbasını pişiriyor. Hep onu düşünüyor. Yirmi sene, elli sene hep onu düşünecek. Mustafa eşikte görünüyor. Sessiz. Dil dökmüyor. Dil olmayan yerde yalan olur mu? Onun bir İclal'i var. Dünya o. Mağrur, susuyor. Vazife saati. İclal daha çorbayı pişiriyor. Ne ciddiyet!
Sevmesini bunlar biliyor. Bunlar olmasa dünya ne kadar tenha ve hazin olur..."

Biz İnsanlar, Peyami SafaBiz İnsanlar, Peyami Safa
Alnilam 
25 Haz 22:30 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Hayatımız karakterimizin değil,karakterimiz hayatımızın mahsulüdür.

Biz İnsanlar, Peyami SafaBiz İnsanlar, Peyami Safa
Banksy 
11 Mar 2016 · Kitabı okudu · İnceledi · 6/10 puan

Sevginin başka şekilleri vardı. Sonra neydi sevgi ? İki insanın birbirinden hoşlanması , birbirini beğenmesi , görmeden olmaması değil mi? Bir zaman sonra geçer gider ardında bir şey bırakmazdı. Birbirlerini uzun zaman sevdikten sonra bir tesadüf sonunda görünce , ya hiç aldırmadan geçilir ya da o insanla geçirilen boş yere harcanan zamana acınır , belli belirsiz ama içten bir kin duyulurdu. Dostluk çok daha güzel bir kelimeydi.

Biz İnsanlar, Peyami SafaBiz İnsanlar, Peyami Safa
Banksy 
18 Mar 2016 · Kitabı okudu · İnceledi · 6/10 puan

Belki bütün sevgililer birer bahanedirler , ruhumuzun çalkalanmasına bahane. İçinde ne varsa onu dışarıya doğru savururlar.

Biz İnsanlar, Peyami SafaBiz İnsanlar, Peyami Safa
Sena 
29 Tem 17:29 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · Puan vermedi

Edebiyat ne demek?
Hüsnü Bey gözlerini yerden ayırmıyordu. Ömrünün bütün dertleriyle karışan bir mevzua dalmış gibi boğuk, sinik ve korkak bir sesle:
- Ne demek olacak, dedi, hülya... Yeşil bulutlar, pembe ufuklar, mavi şafaklar...

Biz İnsanlar, Peyami SafaBiz İnsanlar, Peyami Safa
Meryem 
25 Ağu 13:43 · Kitabı okudu

" Ben parayı seviyor muyum? O kadar değil. Satın alınan güzelliklerin çoğu sahte. Sahte değil, çirkin. Altın mı daha güzel, kırdaki papatya mı? En hakiki güzellikler bedava. Ben bunu penceremin önünde öğrendim. Bir milyon lira, sabahleyin gökten denize sarkan bir parıltının güzelliğini yaratamaz."

Biz İnsanlar, Peyami SafaBiz İnsanlar, Peyami Safa
Sena 
 29 Tem 17:26 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · Puan vermedi

...her gün bir tanesi boşa çıkan ümitlerin peşine düştüğü zamanları unutmaz o.

Biz İnsanlar, Peyami SafaBiz İnsanlar, Peyami Safa
3 /