"Şanslı Yolcu," Mario Puzo’nun yalnızca suç ve mafya dünyasını anlatan bir yazar olmadığını gösteren, insanın kaderle giriştiği kirli pazarlığı gözler önüne seren sert ve hüzünlü bir romanıdır. Puzo bu kitabında başarıyı ödül gibi değil, insan ruhunu yavaş yavaş çürüten sınav gibi ele alıyor; karakterler hayatın “kazananları” gibi görünse de, iç dünyalarında yalnızlık, korku, yabancılaşma ve geçmişlerinden kaçamamanın ağır yükünü taşırlar. Olay örgüsü tesadüflerle değil, insanların açgözlülüğü, tutkuları ve zaaflarıyla ilerliyor; her seçim yeni bir çöküşün kapısını aralıyor. Puzo’nun karakterleri hem kurban hem suçludur ve yaşadıkları gerçekliğin ta kendisi.
Alt metninde Amerikan rüyasının parıltılı vitrinine acımasız bir eleştiri var; Puzo’ya göre insanlar yükseldikçe özgürleşmez, kendi hırslarının mahkûmu hâline gelir. Yazarın anlatım dili gösterişsiz ama tokat gibi etkili, uzun cümleler yerine sokak gerçekliğini taşıyan sert ve net bir üslup kullanıyor, karakterlerin psikolojik kırılmalarını küçük ayrıntılarla derinleştiriyor. Puzo romanı yalnızca bir hikâye anlatmak için değil, insanın “şans” dediği şeyin korkular, fırsatlar ve ahlaki tavizler üzerine kurulu olduğunu göstermek için yazmış gibi.
·
315 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.