Kehribar Ateşi Kitap Yorumum
Bazı insanlar hayatına bir anda girer… Ve daha ne olduğunu anlamadan seni kendine ait bir karmaşanın içine çeker.”
Merhabalar canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere daha sıcağı sıcağına yeni bitirdiğim, severek okuduğum ve aynı zamanda hem yazarla hem de seriyle tanışma kitabım olan Berrak ve Berfin Erdoğan’ın Kehribar Ateşi kitabı ile geldim
Karanlık Bağlar serisinin ilk kitabı olan Kehribar Ateşi; gizem, tutku, çekim, güç savaşları ve karanlık romantizmin iç içe geçtiği, okurken sizi içine çekmeyi başaran bir kurgu olmuş diyebilirim. (Daha ilk sayfalardan itibaren “tam benlik bir kitap” hissi verdi bana )
Alparslan Ateş, kasabanın gündüzleri tanınan başarılı bir iş adamıyken geceleri dedelerinden miras kalan yeraltı krallığının hâkimi olarak karşımıza çıkıyor Her yıl düzenlediği davet gecelerinden birinde ise en yakın arkadaşının özellikle bahsettiği kız kardeşiyle tanışıyor.
Ve karşımıza çıkıyor o sivri dilli, inatçı ve zekâsıyla dikkat çeken kadın: Armina Pınhan
Armina, ailesinin zoruyla katıldığı bir davette istemediği bir yakınlaşmaya maruz kalınca olaya Alparslan müdahale ediyor. Ardından kendisine sözü olduğunu söyleyerek onu dansa kaldırıyorlar… Ama ah o dans!
(O sahnedeki elektrik bana bile geçti desem abartmış olmam.)
İkili arasındaki çekim daha ilk andan hissediliyor fakat bu an uzun sürmüyor. Çünkü Armina’nın abisi Arık Böke, Alparslan’ın yakında evleneceğini söyleyerek bu dansın sadece tatlı bir anı olarak kalması gerektiğini söylüyor…
Ama tabii işler pek de öyle ilerlemiyor
Alparslan, kendisine kimsenin veremediği şekilde karşılık veren ve çekiciliğiyle aklını kurcalayan Armina’dan etkileniyor. Ertesi gün ise güvenlikle ilgili bir iş teklifini Armina’ya götürüyor. Fakat gönderilen sözleşme şartları Armina’nın hoşuna gitmeyince teklifi reddediyor. İşte tam da burada işler daha da ilginçleşiyor
(Kadının dik duruşuna gerçekten hayran kaldım diyebilirim )
Birbirlerine çekilen ama asla anlaşamayan, iki inatçı karakter düşünün… İşte Alparslan ve Armina tam olarak böyle
İkisi de inatçı keçinin teki ve birbirlerini dinlememek için adeta yarışıyorlar. Ama o çekim? Asla bitmiyor!
(Bir yandan “artık konuşun” diye sinir olurken diğer yandan bayılarak okumaya devam ettim )
Tam olaylar kızışırken bir de Valeri adında gizemli bir iş kadını çıkıyor ortaya
Alparslan yıllardır birlikte çalışmasına rağmen kadının yüzünü hiç görmemiş. Üstelik aynı kadın Armina’yla da yollarını kesiştiriyor. Alparslan işin içinde başka şeyler olduğunu düşünüp araştırmaya başladığında ise karşısına çıkan gerçek hiç de beklediği gibi olmuyor…
(Burada yaşadığım şaşkınlığı anlatamam! Resmen beynim yandı )
Kitapla ilgili daha fazla spoiler vermeden kendi yorumuma geçmek istiyorum
Bu kitap; gizem, aşk, tutku, çekim ve karanlık romantizmin iç içe geçtiği, temposu hiç düşmeyen bir hikâyeydi. Eğer siz de bu tarz kurguları seviyorsanız kesinlikle şans vermelisiniz diyebilirim
(Ben resmen sayfaları çevirmekten kendimi alamadım.)
Ama beni en çok etkileyen karakterlerden biri kesinlikle Arık Böke oldu…
Karşılıksız bir aşkın içinde sıkışıp kalması, kardeşine olan düşkünlüğü ve en yakın dostuna duyduğu kırgınlık beni gerçekten çok üzdü. Hele ki karşı tarafın bu aşktan habersiz olması… Ah be Arık Böke
(Onun sahnelerinde içim gerçekten parçalandı.)
Ve tabii Alparslan’ın Arık Böke’ye yaptığı o aşk itirafı…
Gerçekten bayıldım diyebilirim!
Kitabın sonunda hâlâ kafamda çok fazla soru işareti kaldı. Ama bunların serinin devam kitabında cevap bulacağını düşünüyorum. Özellikle finalden sonra ikinci kitabı sabırsızlıkla bekleyenler kulübüne resmen üye oldum
Eğer sizler de karanlık romantizm, güçlü karakterler, bol çekim, düşmanlık-çekim dengesi ve gizemli olay örgülerini seviyorsanız Kehribar Ateşi tam sizlik olabilir
(Benim için kesinlikle merak uyandıran ve devamını heyecanla beklediğim bir seri başlangıcı oldu )
··
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.