Ölümsüzlük Sandığımız Kadar Güzel mi??
(Spoil)
Bir gün kimsenin ödediğini düşünün, blr ülkede bir gün kimse ölmemeye başlıyor. İlk başta kulağa mükemmel gibi gelse de zaman geçtikçe bunun aslında büyük bir kaosa dönüştüğü görülüyor. Hastaneler doluyor, insanlar acı çekmeye devam ediyor, aileler tükeniyor ve toplumun düzeni bozulmaya başlıyor. Kitap boyunca “ölüm gerçekten kötü bir şey mi?” sorusunu sürekli düşündürüyor.
Saramago’nun anlatım tarzı bazı yerlerde biraz ağırdı ve uzun cümleler yüzünden okurken zorlandığım anlar oldu ama kitabın verdiği düşünceler gerçekten çok etkileyiciydi. Özellikle ölümün sadece bir son değil, hayatın düzeninin de bir parçası gibi anlatılması bence kitabın en güçlü tarafıydı.
Kitabın ilk kısmı kesin, soğuk, düzen sağlayan, kişisel olmayan bir güçtü. Ama finaldeki ölüm: hisseden, bekleyen, kararsız, bağ kurabilen bir varlığa dönüşüyor. Daha çok toplum ve düzen eleştirisiyken sonlara doğru daha duygusal ve şiirsel bir hale geliyor. Finalini de çok farklı ve anlamlı buldum. Bence ölüm hakkında yazılmış en özgün kitaplardan biriydi ve bittikten sonra bile düşündürmeye devam eden bir kitaptı.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.