Acının Normalleştiği Bir Dünya...
Uzun zamandır bir kitap beni bu kadar rahatsız edip aynı zamanda bu kadar düşündürmemişti. Asılacak Kadın okurken bazı yerlerde gerçekten bunaldım ama sanırım kitabın etkileyici tarafı da tam olarak buydu.
Bu kitap bittiğinde geriye sadece bir olay örgüsü kalmıyor, insanın içine çöken ağır bir his kalıyor. Çünkü burada anlatılan şey sadece bir kadının hikâyesi değil; sevgisizliğin, baskının, korkunun ve insanların birbirini nasıl yavaş yavaş yok ettiğinin hikâyesiydi.
En çok da karakterlerin tamamen siyah ya da beyaz olmamasını sevdim. Herkesin ayrı bir suçu, ayrı bir yarası vardı. Bu yüzden kitap boyunca kime acımam gerektiğini bile bazen anlayamadım. Özellikle kadın karakterin yaşadığı çaresizlik ve yalnızlık gerçekten insanın içine işliyor.
Pınar Kür’ün dili çok güçlüydü. Bazı sahneler rahatsız edici olsa da sırf bu yüzden kitabın etkisi daha gerçek geldi bana. Bence bu kitap okunup geçilecek bir kitap değil; bittikten sonra bile insanın aklında kalıyor ve düşündürmeye devam ediyor.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.