Kuklaların YaşamındaEdebiyat
Bir dünya düşünün. Yeryüzüne, bir zamanlar insanların yaşadığı bölgelerin her karışına şimdi robotlar hakim. İnsanlardan ve insalıktan geriye bir ihtimal yeryüzünden silinmeden önce inşa ettiklerinden başka bir şey kalmamış, onun da garantisi yok. Peki ya robotların da kolektif bir bilinçle emir alarak yöneltildiği, kendilerine verilen emirlerin dışına hiçbir şekilde çıkamadıkları, hatta normal şartlar altında bunu akıllarının ucundan bile geçirmedikleri böylesine zalim bir dünyada bir robot, tam da bunu yaparsa ve bu zamana kadar bildiği her şeyi geride bırakıp kendine, kendine özgü bir yaşam inşa ederse ne olur?
Doğrusu böylesine farklı bir kitabı okumak çok güzel bir deneyimdi. Akıcılığı ve sürükleyiciliğinin buna katkısı oldukça büyük. Karakterler de çok güzel işlenmişti, özellikle Hemşire Ratched'a bayıldım. Victor'un etraflarındaki herkes onları durdurmaya çalıştığı halde Gio'yu bulmak için canını dişine takması, ailesini her daim korumaya çalışması çok hoşuma gitti. Bu kitapla anladım ki ben, found family trope'unu çok seviyorum arkadaşlar.
Ek olarak yazarın samimiliği kitabın her satırından anlaşılıyor. Yazar, duyguları okura geçirmeyi başarıyor gerçekten. O son sahnede gözlerimin sulandığını hatırlıyorum.
Kitabın bir diğer sevdiğim kısmı Hap'ın kefaretiydi. Hap'ın kefaret dönemiyle birlikte hatta ayrıca Gio'nun hikayesiyle yazar, bir soruyu akıllara düşürüyor: Robotların, bir kalp sayesinde duyguları ve hisleri tam anlamıyla hissetmesi mümkün mü?
Kısacası bu kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ederim, özellikle robotlar ve robotların dünyayı ele geçirme temaları ilginizi çekiyorsa.
Not: İncelemeyi yayınlayacakken bir anda kitabın ismi üzerine düşünmeye başladım. Acaba kitabın adı, robotların belirli bir lideri olmayan bu düzende programlandıkları, dolayısıyla kendi iradelerini olmadığı için neticede birer kukla gibi olmalarından mı geliyor?
·
153 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
