"Kırılmış Bir Devedikeni"
Roman, Tolstoy’un tarlada yürürken sabanla ezilmiş ama hâlâ köklerine tutunmaya çalışan, çiçek açmış bir devedikeni (tatar devedikeni) görmesiyle başlar. Bu devedikeni, doğrudan Hacı Murat’ın sembolüdür.
Hacı Murat, Şeyh Şamil ile yaşadığı güç savaşı ve can güvenliği korkusu nedeniyle Ruslara sığınır. Ancak Ruslar için o sadece siyasi bir koz, Şamil için ise bir haindir.
Tolstoy, bir yanda Rus sarayının ve askeri bürokrasinin yapaylığını, kibirli Çar I. Nikolay’ın güç zehirlenmesini; diğer yanda ise Kafkas dağlarının sert, dürüst ve doğayla iç içe olan yaşamını çarpıştırır.
Ailesini kurtarmak için Ruslardan yardım alamayacağını anlayan Hacı Murat, tek başına dağlara kaçmaya çalışır ve kuşatılarak trajik bir şekilde can verir.
·
65 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitapta Rus askerlerinin bir Çeçen köyünü yakıp yıktığı sahne, insanlığın bu ruhtan ne kadar uzaklaştığını gösterir. Köylüler Ruslara öfke bile duymazlar; hissettikleri şey, insanların nasıl bu kadar canavarlaşıp "köpeklere ve kedilere bile" acımadığına duyulan bir şaşkınlık ve iğrenmedir.
Rus generalleri ve Çar, maskeler arkasında yaşayan, tamamen hırslarına yenik düşmüş karakterlerdir. Hacı Murat ise bir savaşçı olmasına rağmen çocuksu bir saflığa, sadeliğe ve inanca sahiptir.