Hani bir anlatı vardır ya; metruk bir binanın pencerelerine çoktan taş atıldıysa, oraya bir taş daha fırlatmak suç gibi gelmez. İşte bence bu hikayede halkın önceden işleneceği bilenen cinayeti kurbana veya yakınlarına haber vermemesi o taşın çoktan atıldığını gösteriyor. Biri daha söylemese, gizlese elbette kabahat değildir. Öyle ki aralarından biri şu cümleyi sarfetti: “Hiç zahmet etme, ne olursa olsun onu öldü bil.” Neticede tüm kasaba pişmanlık duydu.
Romanı okumak günlerimi aldı, üstüne düşerek yavaş yavaş okuyabildim. Hikaye birkaç gün içinde geçip durduğu için, anı defalarca yaşattığı için kafamda bir süre yaşamayı sürdürecek.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.