Annemin Uyurgezer Geceleri, uzun zamandır bir karakterin insanın içine bu kadar sessiz ama derin işlemesini sağlayan nadir kitaplardan biri oldu benim için. Şehnaz’ın yıllarca evli bir adama tutunmasını okurken aslında bir aşk hikâyesinden çok; eksik büyümenin, onaylanma ihtiyacının, yalnızlığın ve çocukluktan taşınan boşlukların hikâyesini okudum. Annesinin uyurgezer gecelerinde ortaya çıkan sırlarla birlikte Şehnaz’ın kendi hayatına bakışı da değişiyor; başarılı, güçlü ve eğitimli bir kadın olmasına rağmen içindeki yetersizlik hissini, sevilme ihtiyacını ve bir erkek figürüne duyduğu bağımlılığı çok geç fark etmesi insanı gerçekten sarsıyor. Özellikle babasız büyümenin onda bıraktığı eksikliği, sevgiyi sürekli yanlış yerde tamamlamaya çalışmasını çok gerçek ve acı buldum. Ayfer Tunç’un dili yine insan ruhunun en kırılgan yerlerine dokunuyor. Kuru Kız ile birlikte benim için en etkileyici Ayfer Tunç kitaplarından biri oldu; hatta üçleme serisindeki diğer kitaplardan çok daha derin ve unutulmaz hissettirdi. Ayfer TunçAnnemin Uyurgezer Geceleri