Yıkımdan Sonra Gelen Kabulleniş
Oidipus Kolonos’ta, benim için bir çöküş hikâyesinden çok, çöküşten sonra geriye kalanlarla yaşamayı öğrenmenin hikâyesiydi.
Kral Oidipus’ta gerçekle yüzleşen, her şeyini kaybeden ve kendi felaketinin ağırlığı altında ezilen Oidipus’u görmüştük. Burada ise karşımızda bambaşka bir Oidipus var: yaşlanmış, kör, sürgün edilmiş ama ilk kez kendisiyle hesaplaşmasını tamamlamış biri.
Bu kitapta en çok etkileyen şey, Oidipus’un artık kendini eskisi gibi suçlu görmemesiydi. Başına gelenlerin ağırlığını hâlâ taşıyor ama artık o yükün tamamını omuzlarına almıyor. Babasını öldürdüğünü de annesiyle evlendiğini de bilmeden yaptı. Kaçmaya çalıştığı kaderin içine doğduğunu kabul ediyor. Ve belki ilk kez kendine karşı daha adil davranıyor.
Bu yüzden Oidipus Kolonos’ta bana biraz kabullenişin hikâyesi gibi geldi.
İnsanın yaşadıklarını değiştirmesi her zaman mümkün olmuyor ama onlara hangi gözle bakacağını değiştirmesi mümkün. Oidipus’un yolculuğu da tam olarak buna dönüşüyor.
Bir diğer etkileyici nokta ise kızlarıydı. Özellikle Antigone’nin, babasını sürgününde bir an bile yalnız bırakmaması… Oidipus her şeyini kaybetmişken yanında kalan şeyin hâlâ sevgi olması çok dokunaklıydı. Gücünü, tahtını, gözlerini, geçmişini kaybediyor ama kızlarının bağlılığını kaybetmiyor. Hikâyedeki en büyük sadakat belki de burada.
Ve kitabın en çarpıcı düşüncelerinden biri: hayatı boyunca lanetle anılan bir adamın, ölümünden sonra bedeninin bulunduğu yere koruma ve bereket getirecek olması.
Yaşamı boyunca acı, sürgün ve kayıpla anılan Oidipus’un, ölümünde bir şehre refah ve kutsallık bırakacak olması çok güçlü bir karşıtlık yaratıyor. Bazı hayatlar yaşanırken bir lanet gibi görünür ama anlamları ancak sonrasında anlaşılır.
Oidipus yaşarken dışlanan bir adamdı. Ölümünden sonra ise uğruna mücadele edilen biri hâline geliyor. Bu da hikâyeye çok derin bir anlam katıyor.
Kral Oidipus benim için gerçeğin yıkımıysa, Oidipus Kolonos’ta o yıkımdan sonra gelen kabullenişti. Bir felaketin ardından gelen kabullenişi, yorgunluğu ve kapanışı anlatıyor.
İnsan kaderini seçemeyebilir; ama onunla nasıl yaşayacağını seçebilir.
“Zordur gençliğinde düşeni, yaşlılığında kaldırmak.”
- Oidipus
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.