“Çocukluğunu arayıp kendinle konuşmak, o çocuğun çaresizliğini duymak ve ne söylersen söyle, ne yaparsan yap onu kurtaramayacağını bilmek...”
Yazarın okuduğum 2.kitabı; Malma İstasyonu da beni oldukça tatmin etmişti bu da öyle oldu.
Bir gün çocukluğundaki evini arıyorsun, telefonu ölmüş olan baban açıyor ve yıl senin 8 yaşında olduğun yıl olan 1986, ne yapardın? Sen güncel olan yılda yaşlanmaya devam ediyorsun, çocukluk evinde ailen hala aynı günü yaşamaya devam ediyor, paralel evrende her gün aynı güne uyanılıyor. Her güne istediğin şekilde müdahale edebiliyorsun ancak ertesi gün olduğunda her şey sıfırlanmış oluyor.
Konu olarak benzer kitaplar var ancak ben yine de yazarın tarzını beğendim.
“Aramızdaki boşluk zamanla, mesafeyle, yalnızlıkla ve kederle doluydu.”
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.