“oblomov”u okurken karakterin uyuşukluğu ve hayata karşı pasifliği bir noktadan sonra beni gerçekten sinirlendirdi. bir insan tembel ya da amaçsız olabilir, buna sözüm yok ama bunu ilgi çekici kılacak bir olay örgüsü de olması gerekiyor. kitap boyunca sürekli aynı döngüyü okumak beni yordu açıkçası. karakterin gerçekçi olması tek başına yetmedi çünkü bir yerden sonra yaptığı şeyler sinir bozucu ve anlamsız gelmeye başladı. insan bazen “artık bir şey olsun” diye bekliyor ama o his pek gelmiyor. kitap okunmaya değer mi bilemiyorum, okunmasa da olur bence.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.