Bu tarz eserleri okuyup bitirdiğimde her seferinde hayranlıkla ve sarsılmış olarak kapatıyorum kapaklarını. Hem bu kadar kayıtsız gibi görünen, güçlü ve duygusal bir karakter yaz hem bunu abartmadan yaklaşık 100 sayfada hallet. Hem kitap boyunca karakteri sevdir ve empati yaptır, sonunda beklenmeyem bir anda dehşeti yaşatıp sars... Nobel ödüllü olmaması tuhaf olurdu. Bir çırpıda bitecek, biterken sizi de bitirecek sarsıcı bir roman. Kısa ama etkili!
Aslında kayıtsız ve duygusuz gibi görünen ama son derece hassas kalpli bir karakteri yazar çok net bir şekilde anlatıyor. 'Her şeyi anlamak, hissetmek ölüm gibi bir şeydir.' Kitabı okurken hep bu cümle aklımdaydı. Çünkü Meursault da tam olarak böyle yaşadı. Kendi cümlelerimle anlatmaktansa aşağıya bıraktıklarım daha etkili olacaktır.
Karakterin ağzından:
" Ama herkesin bildiği gibi, hayat yaşamaya değmez. Aslında, doğal olarak başka kadınlar ve başka erkekler yaşamaya devam edeceklerine, üstelik bu binlerce yıl böyle sürüp gideceğime göre, ha otuz yaşında ölmüşsün ha yetmiş; bir önemi olmadığını biliyordum."
" Ben hiçbir şeyi olmayan bir adam gibi görünebilirdim. Ama kendimden emindim her şeyden emindim, onun olduğundan daha emindim; hayatımdan yaklaşmakta olan ölümden. Evet elimde bir tek bu vardı benim. Ama hiç değilse bu gerçekliğe tutunuyordum ve bu da beni ayakta tutuyordu. "
·
46 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.