Dünya nasıl olması gerekiyorsa öyle. Kendi kendini kurtarmayanı hiç kimse kurtaramaz" Her şey geçiyor. Hiçbir şey geçmese de...
"...yitip giderken, işte ancak o zaman uzaklaşıyorum yaşamın sonundan."
"Yolculuklara dönüyorum. Kentlerden sakladığım resimlere. Duramam.
...bundan böyle acıları mutluluk olarak nitelendirmeye karar verdim."
Edebiyatımızın gamlı prensesi Tezer Özlü, bir başka kutupta kendisiyle aynı yazgıyı paylaşan Oğuz Atay gibi, beklenmedik bir anda edebiyatımızdan demir aldı. Yazar ile sahici efsanesini birleştiren bu anlatı, hem yoğun bir vasiyetname niteliği taşıyor, hem de hayata ender görülen acılıkta bir perspektiften tanıklık ediyor.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.