Cahit Zarifoğlu’nun Yedi Güzel Adam’ı, benim için sadece bir şiir kitabı değil; modern dünyanın gürültüsünden kaçıp sığındığım bir kaleydi adeta.
Zarifoğlu’nun o kapalı, imge dolu dili ilk başta insanı zorluyor gibi görünse de, satırların ritmine kendinizi bıraktığınızda kelimeler adeta ruhunuza dokunmaya başlıyor. Kitaptaki "yedi adam", aslında modernizmin, beton binaların ve ruhsuzlaşan şehirlerin karşısında dimdik duran; inancı, aşkı, kavgayı ve insanlık onurunu savunan o soylu ruhun sembolü.
Şairin dediği gibi: "Bu insanlar dev midir / Yatak görmemiş gövde midir..."
Eğer düz mantıkla değil de sezgilerinizle, kalbinizle okuyacağınız; sizi kendi fıtratınıza, özünüze döndürecek bir başyapıt arıyorsanız, Zarifoğlu’nun bu eşsiz dünyasına mutlaka bir şans verin. Kelimelerin sözlük anlamlarına takılmayın, bırakan şiir içinize aksın.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.