Saçmalamak daima belli bir esneklik doğurur..
Kelimeleri bükebildiğinizi ve hamurla oynar gibi onlarla oynayabildiğinizi düşünün. İşte Dublörün Dilemması tam olarak böyle bir roman.
Okurken, absürt olan ne varsa başınıza gelebilir hissine kapılıyorsunuz. Hatta bir noktadan sonra normal olanın ne olduğunu sorgulamaya başlıyorsunuz.
Böyle bir his başınıza 41’de 1 gelir.
Murat Menteş’in “saatte 300 km hızla akan romanı”nı dişlerinizi sıkarak değil, sayfaları çevirmeye yetişemeyerek okuyacaksınız. Aforizmaların, benzetmelerin ve zekice kurulmuş cümlelerin altını çizmeden geçmek neredeyse imkânsız.
Absürt mizahı bu kadar dozunda, bu kadar yaratıcı ve bu kadar özgün kullanan romanlara çok sık rastlanmıyor.
Bir gün uyandığınızda, bugüne kadar sergilediğiniz onlarca hâlden sadece birinin maskesini taktığınızı fark etseniz ne olurdu? Belki de hepimiz, kendi hayatlarımızın dublörüyüz.
Yazıyı daha fazla uzatmadan sözü Nuh Tufan’a veriyorum. Yaşadıklarını eminim tüm şeffaflığıyla anlatacaktır.
Çünkü canımın içi, böyle şeyler sadece romanlarda olur.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.