yorucu ama güzel
Musiki, tasavvuf ve melankoli atmosferinde geçen Mümtaz-Nuran aşkının ön planda anlatıldığı medeniyet, zaman ve varoluşsal sorgulama romanı. Kitap uzun cümleler ve katmanlı kurgusundan dolayı yorucu, imge zenginliği ve felsefi derinlik açısından güzel bir anlatıma sahip. Zarif bir dil kullanılmış. Tanpınar'ın estetik bir kaygı ile yazdığı belli oluyor. Anlamsal olarak birçok açıdan derin bir roman. Ben en çok Mümtaz-Suat ikilisini okumayı sevdim. Suat en beğendiğim karakter oldu. Kitap Mümtaz üzerinden anlatıldığı ve yazar karakterin iç dünyasını başarılı bir şekilde aktardığı için Mümtaz'la bağ kurdum.
Okur açısından olumsuz olabilecek bir duruma değinecek olursam o da olayların betimlemelerin içinde eriyip gitmesi olur. Kitap olay eksenli kurgulanmamış. Musiki, İstanbul vs ile ilgili betimlemeler çok fazla ve bu betimlemeler kitabın bilinç akışı yönünden önemli bir rol üstleniyor. Eğer okur betimlemeleri sıkıcı bulursa bu durum romanı okumayı zorlaştırabilir.
Kitap hakkında söylenecek daha çok şey var bence, dediğim gibi derin bir roman. Ama kısaca bahsedecek olursam bu yazdıklarımı söyleyebilirim.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.