Bir insanın iktidar ve krallık yolundaki hırsının onu nasıl yavaş yavaş felakete sürükleyebileceğini etkileyici bir şekilde anlatıyor. Özellikle cadıların kehanetlerinden sonra Macbeth'in hedefe giden yolda karşısına çıkan engelleri hiç tereddüt etmeden ortadan kaldırması, onu geri dönüşü olmayan bir karanlığın içine çekiyor. Sonunda ise kurduğu kötülük düzeninin ve kendi vicdanının kurbanı oluyor.
Önsözde yer alan, cadıların aslında Macbeth'in bilinçaltında zaten var olan hırs ve karanlık dürtüleri ortaya çıkardıkları yorumuna katılıyorum. Cadılar ona yeni bir karakter kazandırmaktan çok, içinde saklı olanı açığa çıkarıyor gibi. Bu yönüyle Macbeth, yalnızca bir iktidar hikâyesi değil; insan doğasının karanlık tarafını sorgulatan zamansız bir trajedi. Kısa olmasına rağmen düşündürücü ve herkesin kendi payına düşen öğretileri alacağı bir eser.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.