Bu kitapla ilgili duygularım biraz karışık. Öncelikle kitabın temel fikrini ve fener bekçisinin yalnızlığı etrafında kurulan atmosferi beğendiğimi söylemeliyim. Hikâyelerde yer alan bazı düşünceler ve imgeler üzerinde durmaya değerdi. Ancak kitabı okurken oldukça zorlandım.
Yazarın kullandığı yoğun edebi dil, benim okuma alışkanlığıma pek hitap etmedi. Hikâyelerde olaylar ve durumlar çoğu zaman iç içe geçmiş şekilde ilerliyor. Nerede gerçeğin, nerede hayalin ya da rüyanın başladığını takip etmek zaman zaman güçleşti. Özellikle sık kullanılan yansımalar, benzetmeler ve tekrar eden cümleler bir süre sonra anlatımın etkisini artırmak yerine beni metinden uzaklaştırdı.
Kitabın adındaki “rüyalar” ifadesi belki de bu anlatım biçimini açıklıyor. Çünkü hikâyeler gerçekten de bir rüyanın mantığıyla ilerliyor; net sınırlar yerine çağrışımlar ve imgeler ön plana çıkıyor. Fakat ben, böylesine güzel bir konunun daha sade ve yalın bir anlatımla aktarılmasının daha etkileyici olacağını düşündüm.
Sonuç olarak, edebi ve sembolik anlatımları seven okurların keyif alabileceği bir eser olsa da benim için okuması zor bir kitap oldu. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey hikâyelerin kendisinden çok, onları anlamaya çalışırken harcadığım çaba oldu.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.