Türk edebiyatının en zarif ve hüzünlü aşk hikayelerinden biridir. Raif Efendi’nin içine kapanık, sıradan görünen hayatının altında yatan o büyük tutku, insanın aslında "göründüğü gibi" olmadığını hatırlatır. Kitap, tutkulu bir aşkın yanı sıra, bireyin toplum içindeki yalnızlığını ve ruhunun derinliklerinde sakladığı "kürk mantolu" gizemlerini ustalıkla işler.