Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri, Eric-Emmanuel Schmitt tarafından yazılmış kısa ama duygusal anlamda oldukça yoğun bir roman. Kitap; yalnızlık, büyüme, sevgi, inanç, aidiyet ve insan ilişkileri üzerine sıcak ama aynı zamanda hüzünlü bir hikâye anlatıyor. Hikâye hem bir büyüme romanı hem de farklı kültürlerden iki insanın birbirlerinin hayatını değiştirmesini konu alıyor.
Romanın ana karakteri Paris’te yaşayan Yahudi bir çocuk olan Moses, yani herkesin ona seslendiği adıyla Momo. Momo henüz çocuk yaşta olmasına rağmen oldukça yalnız bir hayat sürüyor. Annesi yıllar önce onları terk etmiş, babası ise depresif, sevgisiz ve sürekli mutsuz biri. Babası onu neredeyse hiç fark etmiyor bile. Evde sevgi, ilgi ya da sıcaklık olmadığı için Momo çocuk yaşında büyümek zorunda kalmış biri gibi hissediyor. Sürekli yalnız dolaşıyor, okuldan uzaklaşıyor ve kendisini değersiz hissediyor.
Momo’nun hayatındaki en önemli yerlerden biri mahallesindeki küçük bakkal dükkânı. Bu dükkânın sahibi ise yaşlı bir adam olan Mösyö İbrahim. Herkes onu “Arap bakkal” olarak tanıyor ama aslında o tam olarak klasik anlamda bir Arap karakter değil; daha çok tasavvufi düşünceye yakın, sakin ve bilge biri. Momo ilk başlarda Mösyö İbrahim’i yalnızca mahalledeki yaşlı bir bakkal olarak görüyor. Sürekli ondan alışveriş yapıyor hatta bazen küçük hırsızlıklar bile yapıyor. Fakat Mösyö İbrahim bunların farkında olmasına rağmen ona sert davranmıyor. Çünkü Momo’nun içindeki yalnızlığı ve sevgisizlik hissini anlayabiliyor.
Zamanla ikili arasında çok özel bir bağ oluşmaya başlıyor. Mösyö İbrahim, Momo’ya hayat hakkında küçük ama etkili dersler vermeye başlıyor. Özellikle “gülümsemenin” ve insanlara iyi davranmanın önemini sık sık anlatıyor. Ona göre mutluluk büyük şeylerde değil, hayatın küçük detaylarında saklı. Momo ise ilk kez biri tarafından gerçekten görüldüğünü ve önemsendiğini hissediyor. Bu yüzden Mösyö İbrahim zamanla onun için bir baba figürüne dönüşüyor.
Kitabın en hüzünlü noktalarından biri Momo’nun babasıyla olan ilişkisinin giderek kötüleşmesi. Babası sürekli geçmişin yüküyle yaşayan, hayattan kopmuş biri olduğu için oğluyla bağ kuramıyor. Bir süre sonra da intihar ederek hayatına son veriyor. Bu olay Momo’yu tamamen yalnız bırakıyor. Ancak Mösyö İbrahim onu yalnız bırakmıyor ve bir süre sonra resmî olarak onu evlat ediniyor diyebileceğimiz bir ilişki oluşuyor.
Romanın ikinci kısmında Momo ile Mösyö İbrahim birlikte uzun bir yolculuğa çıkıyorlar. Arabayla Paris’ten başlayıp Türkiye’ye ve Orta Doğu’ya doğru ilerliyorlar. Bu yolculuk aslında yalnızca fiziksel bir yolculuk değil; Momo’nun çocukluktan yetişkinliğe geçişini ve hayatı anlamaya başlamasını simgeliyor. Yol boyunca Mösyö İbrahim ona din, insanlar, sevgi ve yaşam hakkında düşüncelerini anlatıyor. Özellikle tasavvufi bakış açısı kitap boyunca çok hissediliyor. İnancı korku üzerinden değil; sevgi, huzur ve anlayış üzerinden anlatıyor.
Mösyö İbrahim’in “Kur’an’ın çiçekleri” dediği şey aslında hayatın içindeki güzellikleri görebilmek. Ona göre insanlar sadece acıya ya da kötülüğe odaklandıkları için hayatın güzelliklerini kaçırıyorlar. Bu yüzden kitap boyunca dinî öğretilerden çok insan sevgisi ve iç huzur ön planda tutuluyor.
Yolculuk sırasında Mösyö İbrahim’in yaşlılığı iyice hissedilmeye başlıyor ve sonunda geçirdikleri trafik kazasında hayatını kaybediyor. Bu sahne kitabın en duygusal anlarından biri çünkü Momo ikinci kez baba figürünü kaybediyor. Ancak bu kez tamamen yalnız kalmıyor çünkü Mösyö İbrahim ona sevgiyi, yaşamayı ve hayata farklı bakmayı öğretmiş oluyor.
Kitabın sonunda Momo artık eskisi gibi kırgın ve kaybolmuş bir çocuk değil. Mösyö İbrahim’den kalan dükkânı devralıyor ve onun öğretilerini yaşatmaya devam ediyor. Artık hayatı daha farklı gören, insanların içindeki iyiliği anlayabilen biri hâline geliyor.
“Mösyö İbrahim ve Kuran’ın Çiçekleri”, kısa olmasına rağmen oldukça derin anlamlar taşıyan bir roman. Özellikle farklı kültürler arasındaki dostluk, sevginin iyileştirici gücü ve insanın kendini bulma süreci çok etkileyici bir şekilde anlatılıyor. Sessiz ama sıcak bir hikâye olduğu için okurken insanın içine dokunan kitaplardan biri diyebilirim.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.