Roma'nın en iyi, en saygın imparatoru nezdimde. Yaşamımı anlamdırmamda bana çok emeği geçti. Özellikle lise dönemini bitirdikten sonra hayata daha aklı başında yaklaşmamı sağlamıştı. Bu yüzden tekrar okumaktan ayrı bir keyif alıyorum.
Marcus Aurelius'un tek ve biricik olan bu eseri, insanlığa fakat ilk başta tahtı devralacak oğluna bıraktığı bir nasihat, bir öğüt defteri. Yaşamındaki bütün hatalarını, pişmanlınlarını, doğrularını bilgelik süzgecinden geçirdiği bu eser felsefi açıdan da çok kıymetli.
Ve irade olarak ne kadar güçlü olduğunu yazdığı şu kısımdan anlayabiliriz:
"Apollonius'tan ahlaken özgür olmayı, talihin zarını görmezden gelen kesinliği, bir an için bile akıl haricinde başka bir bakış açısına sahip olmamayı, şiddetli acılarda, çocuğumu kaybettiğimde, geçmek bilmeyen hastalıklarda daima aynı kalabilmeyi; coşkunluğu ve rahatlığı bağdaştırabilen bir adamın yaşayan örneğini açıkça görebilmeyi; bir şeyi açıklarken sabırlı olmayı; felsefi ilkeleri iletme becerisi yanında, deneyimini de kendisine bahşedilen armağanlar arasında gösterdiği anlaşılan birini tanımayı; arkadaşlardan apaçık lütufların nasıl kabul edileceğini, bu lütuflar yüzünden ödün vermemeyi ve onları reddederken katı olmamayı öğrendim."
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.