“Bu hikâyede en çok şunu hissettim: İnsan bazen kendi karanlığında kaybolur, ama ay ışığı her şeyi ortaya çıkarır.”
“İnsanlar beni anlamıyor, ben de onları anlamıyorum…”Bu cümle, hikâyenin ruhunu özetliyor. Yalnızlık, yabancılık ve anlaşılmama duygusu her satırda hissediliyor.
“Bu suskunluk, bütünüyle içten gelen tiz bir çığlıktı.”
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.